كفارهء گناهانم قرار دهى و مرا با آتشت در آخرتم نسوزانى . سپس در حالى كه مىگريست به پا خاست تا آن كه در چالهاى كه اميرالمؤمنين عليه السلام براى وى كنده بود ، نشست - در حالى كه مىديد آتش در اطرافش شعله مىكشد .
امام صادق عليه السلام فرمود : در اينجا اميرالمؤمنين عليه السلام گريست و يارانش هم گريستند . اميرالمؤمنين عليه السلام به آن مرد گفت : اى فلان ، برخيز ؛ تو فرشتگان آسمان و زمين را به گريه درآوردى . خداوند توبهات را پذيرفت . به پا خيز و ديگر به سراغ آنچه انجام دادى ، مرو » .
1213 - 46461 - ( 2 ) مالك بن عطيه گويد : « امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه با پسرى آميزش كرده بود ، بيان داشت : اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين مورد سه حكم داده است : يا يك ضربه شمشير در گردنش به هر جا كه برسد [ هر چه با او بكند ] ؛ يا با دست و پاى بسته او را از كوه پرت كنند ؛ يا سوزاندن با آتش » .
1214 - 46462 - ( 3 ) بدان كه كيفر كسى كه با پسرى لواط كرده ، اين است كه با آتش سوزانده شود يا ديوارى بر وى خراب يا يك ضربه شمشير بر او زده شود و اگر توبه را دوست دارد ، پيش از آن كه خبرش به امام مسلمانان برسد ، توبه كند . ولى اگر او را نزد امام بردند ، هلاك خواهد شد ؛ چرا كه امام يكى از حدودى را كه گفتيم ، بر وى جارى مىسازد .
1215 - 46463 - ( 4 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « خالد به ابوبكر نوشت : سلام بر تو ؛ اما پس از سلام ، مردى را كه بيّنه بر او شهادت دادهاند كه با او چون زن آميزش مىشود ، نزد من آوردهاند . ابوبكر در اين موضوع مشورت كرد . به او گفتند : او را بكشيد . ابوبكر پس از آن با اميرالمؤمنين على عليه السلام مشورت كرد .
حضرت فرمود : او را به آتش بسوزانيد ؛ چرا كه عرب كشته شدن را چيزى به حساب نمىآورد . ابوبكر به عثمان گفت : تو چه مىگويى ؟ عثمان گفت : من هم همان را كه على عليه السلام مىگويد ؛ او را با آتش بسوزانيد . ابوبكر گفت : و من هم با نظر شما همراهم و براى خالد نوشت كه او را با آتش بسوزان و خالد او را سوزاند » .
1216 - 46464 - ( 5 ) امام صادق عليه السلام بيان داشت : « اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : اگر مردى سخن گفتن و راه رفتنش چون زنان است و خودش را در اختيار ديگران قرار مىدهد و آن گونه كه با زن آميزش مىشود با او آميزش مىكنند ، او را سنگسار كنيد و زنده نگذاريد » .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 759
مساهمون: السيد البروجردي
ص٧٥٩