903 - 46150 - ( 2 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نقل مىكند كه : « حضرت دربارهء مردى كه بدون اجازهء همسرش با كنيز همسرش آميزش مىكند ، فرمود : حدّى كه بر زناكار ثابت است بر اوست . وى صد تازيانه مىخورد . حضرت فرمود : اگر مردى با زن يهودى يا مسيحى يا كنيزى زنا كند ، سنگسار نمىشود ؛ ولى اگر با اين كه زن آزادى در اختيار وى است ، با زن آزادى [ ديگر ] زنا كند ، حكم سنگسار بر وى ثابت است و حضرت فرمود : همان گونه كه كنيز ، زن مسيحى ، زن يهودى مرد را محصن نمىكند ، همچنين بر مرد حدّ محصن ثابت نمىشود ، اگر با زن يهودى يا مسيحى يا كنيز زنا كند و زن آزادى در اختيار داشته باشد » .
همين روايت در علل الشرايع . محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء مردى كه با كنيز همسرش آميزش مىكند . . . » باقيماندهء متن ، مانند متن روايت قبلى است ؛ تنها جملهء « اگر با اين كه زن آزادى در اختيار وى است با زن آزادى [ ديگر ] زنا كند ، سنگسار شدن بر وى ثابت است » را نياورده است » .
904 - 46151 - ( 3 ) مردى را كه با كنيز همسرش آميزش كرده و كنيز از وى باردار شده بود ، نزد اميرالمؤمنين على عليه السلام آوردند . آن مرد اظهار داشت كه همسرش كنيز را به وى بخشيده بوده است ولى همسرش انكار مىكرد . اميرالمؤمنين عليه السلام به مرد فرمود : « قطعا بايد شاهدانى بياورى [ كه شهادت دهند همسرت كنيز تو را به تو بخشيده بوده است ] و گرنه تو را سنگسار مىكنم . زن چون چنين ديد ، خود اعتراف كرد [ كه كنيز را به شوهرش بخشيده بوده است ] و اميرالمؤمنين عليه السلام زن را حدّ زد » .
905 - 46152 - ( 4 ) زنى مرافعهء شوهرش را نزد اميرالمؤمنين عليه السلام برد و گفت كه : « وى با كنيزم زنا كرده است . مرد آميزش با كنيز را پذيرفت ولى گفت كه همسرش كنيز را به وى بخشيده بوده است . امام عليه السلام از مرد بيّنه خواست ولى مرد بيّنهاى نداشت . حضرت دستور داد تا آن مرد را سنگسار كنند . زن چون چنين ديد ، گفت : شوهرش راست مىگويد ؛ زن ، كنيز را به شوهرش بخشيده بوده است . در اينجا اميرالمؤمنين عليه السلام دستور داد تا مرد را آزاد سازند و امر كرد كه حدّ قذف بر زن زده شود » .
906 - 46153 - ( 5 ) زكريا بن آدم گويد : « از امام رضا عليه السلام دربارهء مردى كه با كنيز همسرش آميزش كرده و همسرش كنيز را به وى نبخشيده بوده است ، پرسيدم . حضرت فرمود : آن مرد زناكار و حكم سنگسار بر وى ثابت است » .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 619
مساهمون: السيد البروجردي
ص٦١٩