تقليد موافق او مىباشند كفايت مىكند .
( 1 )
مسألهء 7 - اقوى آن است كه شهادت زنهاى عادل در رضاع [ مستقلات و منضمات قبول مىباشد ]
، به اينكه چهار زن به آن شهادت مىدهند و به طور انضمام به اينكه دو زن با يك مرد شهادت مىدهند ، قبول مىباشد .
( 2 )
مسألهء 8 - مستحب است كه براى شير دادن اولاد ، زنى مسلمان عاقل و عفيف و طاهره صاحب اوصاف خوب ، اختيار شود
؛ زيرا شير تأثير تامّى در شيرخوار دارد كما اينكه آزمايش شاهد آن است و اخبار و آثار ناطق آن مىباشد پس از امام باقر ( عليه السّلام ) است كه فرمود « پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرموده : زن احمق و زنى كه از چشم او آب مىريزد و قوه بينائى او ضعيف است را مرضعه قرار ندهيد ؛ زيرا شير تعدى مىكند » « 1 » . و از امير المؤمنين ( عليه السّلام ) است كه : « نگاه كنيد كه چه كسى اولاد شما را شير مىدهد زيرا فرزند بر آن نشو و نما مىكند » « 2 » .
و غير اينها از اخبار كه از آنها استفاده مىشود براى شير دادن بچه ، زنانى كه داراى صفات خوب از نظر خلقت و اخلاق ، هستند ، انتخابشان رجحان دارد و اختيار ضدّ آنها مرجوع و مكروه است و مخصوصا اگر كافره باشد . و اگر اضطرار پيدا شود كه او را مرضعه قرار دهد پس زن يهوديه و نصرانيه را بر زن مشركه و مجوسيّه ، اختيار نمايد و با اين حال ، طفل را به آنها تحويل ندهد و بچه را به خانهء آنها نفرستد و آنها را از خوردن شراب و خوردن گوشت خوك بازدارد . و طلب شير دادن زن زانيه به شيرى كه از زنا حاصل شده و زنى كه از زنا متولد شده است ، مانند كافره يا كراهتش شديدتر است . از امام باقر ( عليه السّلام ) است كه شير يهوديه و نصرانيه و مجوسيه نزد من محبوبتر از ولد زنا مىباشد « 3 » . و از امام كاظم ( عليه السّلام ) است كه : « سؤال مىشود از زنى كه زنا داده آيا صلاح است كه او را مرضعه قرار بدهند ؟ فرمود صلاحيّت ندارد و شير دختر او هم كه از زنا متولد شده است صلاحيّت ندارد » « 4 » .
( 3 )
قرابت زناشويى و آنچه كه به آن ملحق است
( 4 ) مصاهره علاقهء بين يكى از زوجين با اقرباى ديگرى است ، كه اين علاقه موجب حرمت ازدواج عينا يا به طور جمع نمودن - بنابر تفصيلى كه مىآيد - مىباشد .
( 5 )
مسألهء 1 - زن مورد عقد پدر ، بر پسرش و بر عكس و بالاتر در اولى ، و پايينتر در دومى دائما [ حرام است ]
هامش
( 1 ) و ( 2 ) وسائل الشيعة ، ج 15 ، كتاب نكاح ، باب 78 از ابواب احكام اولاد ، ح 1 و 2 .
( 3 ) و ( 4 ) وسائل الشيعة ، ج 15 ، كتاب نكاح ، باب 76 از ابواب احكام اولاد ، ح 2 و 7 .