( 1 ) و امّا مكروهات ، از آن جمله اين است كه : قبل از بيرون آمدن جان ، پوستش را بكند و گفته شده كه حرام است اگر چه ذبيحه به آن حرام نمىشود و احتياط همين است . و از آن جمله اين است كه كارد را معكوس كند و داخل گردن نمايد و حلقوم را به طرف بالا ببرد . و از آن جمله اين است كه حيوانى ذبح شود در حالى كه حيوان ديگرى كه هم جنس آن است به آن نگاه مىكند و اما غير آن حيوان در آن تأمل است اگر چه خالى از وجه نيست . و از آن جمله اين است كه در شب و روز قبل از ظهر جمعه ذبح شود مگر ضرورتى باشد . و از آن جمله اين است كه با دست خويش چارپايى را كه پرورش داده ، ذبح نمايد و اما جدا كردن سر آن قبل از آنكه جانش بيرون بيايد ، احوط ترك آن است بلكه حرمت آن خالى از وجه نيست ؛ البته ذبيحه بنابر اقوى با چنين كارى ، حرام نمىشود . و اين در صورت عمد است . و اما اگر با غفلت يا سبقت گرفتن كارد باشد بدون اشكال حرمت و كراهتى نه در خوردن و نه در جدا نمودن آن نمىباشد و احتياط آن است كه بريدن « نخاع » ذبيحه را ترك نمايد ، به اين معنى كه كارد را به نخاع آن نرساند . و « نخاع » رگ سفيدى ( مغز حرام ) است كه از وسط فقرات آن از گردن تا آخر دم آن كشيده شده است .
( 2 )
مسألهء 21 - اگر جنين خارج شود يا از شكم مادرش بيرون آورده شود پس در صورت زنده بودن مادر يا مردنش بدون تذكيه ، خوردن آن حلال نمىباشد
مگر اينكه زنده باشد و تذكيه شود . و همچنين است اگر زنده خارج شود يا زنده از شكم مادرش كه تذكيه شده ، بيرون آورده شود ؛ زيرا فقط با تذكيه حلال مىشود . پس اگر تذكيه نشود حلال نمىباشد اگر چه بنابر اقوى تذكيه نشدن آن به جهت اين باشد كه وقت براى تذكيه نباشد . ولى اگر از شكم مادر تذكيهشدهاش مرده بيرون بيايد يا مرده بيرون آورده شود خوردنش حلال است و تذكيهاش به تذكيهء مادرش مىباشد ليكن شرطش اين است كه تامّ الخلقه باشد و مو يا كرك درآورده باشد و گرنه ميته مىباشد . و با اين شرط بين اينكه روح در او دميده نشده باشد و بين اينكه داراى روح بوده و ليكن در شكم مادرش مرده باشد . در حلال بودن آن بنابر اقوى فرق نمىكند .
( 3 )
مسألهء 22 - اگر جنين در وقت ذبح يا نحر مادرش زنده باشد
و بعد از آن قبل از آنكه شكم مادرش شكافته شود و از آن خارج شود ، بميرد بنابر اقوى در صورتى كه به شكافتن شكم مادرش ، مبادرت شود و حيات آن درك نشود ، حلال است . بلكه اگر مبادرت نشود ولى زايد بر مقدار متعارف در شكافتن شكمهاى ذبيحهها بعد از ذبح تأخير نيندازد اگر چه احتياط مبادرت و عدم تأخير حتى به قدر متعارف است ولى اگر زيادتر از متعارف تأخير بيندازد و قبل از آنكه شكم شكافته شود بميرد ، احتياط ، اجتناب از آن است .