جايز نيست پس اگر چيزى به او پرتاب كند و جنايت واقع شد ضامن مىباشد .
( 1 )
مسألهء 37 - اگر بر عورت سر بكشد ، و او را نهى كند ، و او دست بر ندارد
پس او را با سنگ و مانند آن بزند و جنايتى بر او وارد كند و او ادعا كند كه قصد نگاه نداشته است يا آن را نديده است ، ادعاى او شنيده نمىشود و در ظاهر چيزى بر سنگانداز ( مثلا ) نيست .
( 2 )
مسألهء 38 - اگر زياد دور باشد كه امكان ديدن عورات برايش نباشد
و ليكن با وسائل جديد ( دوربين ) آنها را ببيند حكمش مانند آن است كه از نزديك سركشى نموده است ؛ پس دفع او به آنچه گذشت ، جايز است و جنايت بر او ( اگر واقع شود ) ، هدر مىباشد .
( 3 )
مسألهء 39 - اگر آئينهاى بگذارد و به وسيلهء آن عورات را ببيند
ظاهر آن است كه حكم كسى را كه بدون وسيله آنها را مىبيند ، دارد . ليكن احتياط آن است كه او را رمى نكند و به يك نحو ديگر تخلّص پيدا كند ؛ بلكه احتياط ترك نشود .
( 4 )
مسألهء 40 - ظاهر آن است كه دفع به آنچه گذشت جايز است
و لو اينكه براى زنها پوشش يا داخل شدن به جايى كه بيننده آنها را نمىبيند ممكن باشد .
( 5 )
مسألهء 41 - انسان حق دارد چهارپايى را كه هجوم مىآورد ، از خود و از ديگرى و از مالش دفع نمايد
، و اگر به چهارپا عيبى وارد شود و يا تلف گردد و دفع كردن متوقف بر آن باشد ضامن نيست ، و اگر بتواند فرار كند ظاهر آن است كه ضرر وارد آوردن به حيوان جايز نيست ، بنابراين اگر ( در اين صورت ) ضرر وارد آورد ضامن است .