تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحرير الوسيلة (فارسى) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
برايش ممكن است ، ايمن از ضرر او باشد ، ( با صرف گمان و احتمال ، دفاع ) جايز نيست ، و اگر ايمن از ضرر او نيست ، دفاع داراى اشكال مىباشد . ( 1 )

مسألهء 14 - اگر احراز كند كه مهاجم قصد خود اين شخص يا عرض يا مالش را نموده

و دفاع كند و ضررى به او برساند يا جنايتى بر او وارد كند سپس معلوم شود اشتباه كرده ، ضامن مىباشد اگر چه گناهكار نيست . ( 2 )

مسألهء 15 - اگر دزد يا محاربى قصد هجوم به او نمايد

و اين شخص بخلاف آن معتقد باشد . سپس بر او حمله كند نه بخاطر دفاع بلكه براى غرض ديگرى ، ظاهر اين است كه ضامن نمىباشد و لو اينكه او را بكشد ، اگر چه تجرّى كرده است . ( 3 )

مسألهء 16 - چنانچه دو نفر دزد يا مانند آنها بر همديگر حمله نمايند

، پس اگر يكى از آنها ابتداء هجوم آورد و ديگرى مدافع باشد ، شخصى كه ابتداء هجوم آورده است ضامن مىباشد و مدافع ضامن نيست گرچه چنان باشد كه اگر او شروع نمىكرد اين شروع مىنمود . و اگر هر دو هجوم بياورند ظاهر آن است كه اگر هر كدام جنايتى بر طرفش وارد كند ، ضامن است و اگر يكى از آنها خودداريى كند و ديگرى هجوم بياورد و جنايتى بر او وارد سازد ضامن مىباشد . ( 4 )

مسألهء 17 - اگر دزد و مانند او بر او هجوم آورد

ليكن بداند كه او بخاطر مانعى - مانند نهر يا ديوار - نمىتواند آنچه را كه قصد كرده ، اجراء نمايد ، بايد از او خوددارى كند و ضرر رساندن به او به صورت جراحت يا جان ( و كشتن ) و يا غير آنها جايز نيست ، و اگر به او ضرر برساند ضامن است . و همچنين است اگر نتوانستن مهاجم بخاطر ضعفش باشد . ( 5 )

مسألهء 18 - اگر به او هجوم آورد و قبل از رسيدن به او پشيمان شود

و اظهار ندامت كند هيچ گونه ضرر رساندن به او جايز نيست ، و اگر ضرر برساند ضامن است ولى اگر بترسد كه اين اظهار ندامت ، حيله باشد و بترسد كه اگر او را مهلت دهد فرصت از دست برود ، بعيد نيست كه جايز باشد ؛ ليكن اگر مهاجم راست گفته باشد ، مدافع ضامن مىباشد . ( 6 )

مسألهء 19 - اگر محارب و مانند او ، رو به اين شخص باشد

در صورت امكان با مراعات ترتيب كما اينكه گذشت ، دفاع جايز مىباشد و اگر پشت به او كرده روگردان است ضرر وارد كردن به او جايز نيست و واجب است كه از او خوددارى نمايد ؛ پس اگر به او ضرر برساند ضامن مىباشد . ( 7 )

مسألهء 20 - اگر پشت كردن او بخاطر آماده كردن نيرو است

در صورتى كه آن را بداند يا اطمينان داشته باشد ، دفع او جايز است . و اگر معلوم شود اشتباه كرده ، آنچه را كه ضرر رسانده است ضامن مىباشد . ( 8 )

مسألهء 21 - اگر گمان كند يا احتمال عقلايى بدهد كه پشت كردن او بخاطر آماده كردن نيرو است

، و به همين جهت بر خود يا عرضش بترسد ؛ و همچنين بترسد كه اگر او را مهلت دهد وقت
تحرير الوسيلة (فارسى) — صفحة 335 | السيد الخميني / اسلامى