( 1 )
گفتارى دربارهء ماندن شب در منى
( 2 )
مسألهء 1 - وقتى اعمالش را در مكه انجام داد
بر او واجب است كه جهت شب ماندن در منى دو شب يازدهم و دوازدهم به منى برگردد و مقدار واجب ( بيتوته ) از غروب تا نصف شب است .
( 3 )
مسألهء 2 - بيتوتهء شب سيزدهم تا نصف شب ، بر چند دسته واجب است :
از آن دستهها كسى است كه : در احرام حج يا عمره از صيد اجتناب نكرده باشد . و براى كسى كه صيد را گرفته و نكشته احتياط آن است كه بيتوته كند . و اگر از غير اين دو مورد ، از محرمات ديگر صيد مانند خوردن گوشت صيد و راهنمايى كردن و اشاره نمودن و غير اينها اجتناب نكرده ( بيتوته شب سيزدهم ) بر او واجب نيست . و از آن دستهها ( كه واجب است شب سيزدهم بيتوته كنند ) كسى است كه : در احرام حج يا عمره از زنها اجتناب نكرده است چه به صورت وطى در دبر باشد يا قبل ، همسرش باشد يا بيگانه ، و بيتوته در غير نزديكى كردن واجب نيست ، مانند بوسيدن و لمس كردن و مانند اينها .
و از آن دستهها كسى است كه : روز دوازدهم از منى كوچ نكرده و به غروب شب سيزدهم رسيده است ( كه بايد شب سيزدهم را در منى بيتوته كند ) .
( 4 )
مسألهء 3 - بيتوته در شبهاى مذكور بر اشخاصى واجب نيست :
اوّل : بيماران و پرستاران آنها بلكه هر كسى كه داراى عذرى باشد كه با وجود آن بيتوته برايش مشقت دارد . دوّم : كسى كه بر مال قابل اعتناء خودش ( كه در مكه دارد ) بترسد كه در مكه تلف گردد يا دزديده شود . سوّم :
چوپانها ، هنگامى كه نياز داشته باشند كه حيوانات خود را در شب بچرانند . چهارم : كسانى كه متكفّل آب دادن به حجاج در مكه هستند . پنجم : كسى كه در مكه ، شب را تا طلوع فجر به عبادت مشغول باشد ، و به غير عبادت مگر كارهاى ضرورى مانند خوردن و آشاميدن به قدر نياز ، و تجديد وضو و غير اينها مشغول نباشد .
و ترك بيتوته در منى براى كسى كه در غير مكه مشغول عبادت باشد جايز نيست حتى اگر در بين راه مكه به منى باشد بنابر احتياط .
( 5 )
مسألهء 4 - كسى كه در اول شب بدون عذر ، در منى نباشد
بر او واجب است قبل از نصف شب به منى برگردد و بنابر احتياط تا سفيده صبح در منى بيتوته كند .
( 6 )
مسألهء 5 - بيتوته از عبادات است
كه در آن نيّت با شرايطش لازم است .
( 7 )
مسألهء 6 - كسى كه بيتوته واجب را در منى عمدا يا از روى جهل يا فراموشى ترك كند
بر او واجب است براى هر شب ، يك گوسفند ( كفاره بدهد ) ، بلكه كفاره بر اشخاصى كه در مسأله 3