است كه برگردد و عدد را تمام كند ، و اعتنا به شك در زياده نمىكند .
و اگر بعد از آنكه عدد را حفظ نموده بعد از فارغ شدن از رمى ، در صحت آن شك نمايد بايد بنا را بر صحت بگذارد .
( 1 )
مسألهء 4 - لازم نيست كه سنگها پاك باشند ،
و در كسى كه رمى مىكند طهارت از حدث يا نجاست ، شرط نيست .
( 2 )
مسألهء 5 - براى كسى كه توانايى بر رمى ندارد نايب گرفته مىشود
مانند اطفال و مريضها و بيهوشها .
و مستحب است در صورت امكان مريض نزد جمره برده شود و در حضور او - رمى شود ، - بلكه موافق احتياط است .
و اگر مريض خوب شود يا بيهوش به هوش آيد بعد از آنكه نايب سنگها را زده باشد ، اعاده - واجب نيست ، و اگر در اثناء باشد خودش از نو بجا مىآورد ، و آنچه را كه نايب زده ، - كفايت آن مورد اشكال است .
( 3 )
مسألهء 6 - كسى كه روز عيد براى رمى عذر دارد
برايش جايز است كه در شب رمى كند .
( 4 )
مسألهء 7 - رمى پياده و سواره جايز است
و اوّلى افضل است ( كه پياده باشد ) .
( 5 )
دوم : از واجبات قربانى كردن است
، و بايد يكى از چهارپايان سهگانه : شتر و گاو و گوسفند باشد و گاوميش ( جزء ) گاو است ، و ( قربانى ) ساير حيوانات جايز نيست ، و افضل شتر ، سپس گاو است .
و يك قربانى از طرف دو نفر يا بيشتر بطور شريكى در حال اختيار ، كفايت نمىكند ، و - در حال اضطرار ، كفايت آن اشكال دارد پس احتياط آن است كه هم شركت باشد و هم روزه ( بگيرند ) .
( 6 )
مسألهء 8 - در قربانى چند چيز معتبر است :
( 7 )
اوّل : سن است
؛ پس لازم است شتر داخل سال ششم ، و گاو بنابر احتياط داخل سال سوم شده باشد ، و بز مانند گاو است ، و جنس برّه بنابر احتياط ( بايد ) داخل سال دوم شده باشد .
( 8 )
دوّم : صحيح و سالم بودن
؛ بنابراين بيمار كفايت نمىكند حتى بنابر احتياط نبايد كچلى داشته باشد .
( 9 )
سوم : آنكه خيلى بزرگ ( پير ) نباشد .
( 10 )
چهارم : آنكه تام الاجزاء باشد
، پس ناقص كفايت نمىكند ، مانند خصىّ ، و آن حيوانى است كه دو خايهء آن را بيرون آورده باشند ، و بنابر احتياط حيوانى كه بيضهء آن را كوبيدهاند كفايت نمىكند ، و نه حيوانى كه در اصل خلقت بىخايه است و نه دم بريده و نه گوش بريده