116 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مسافرتها سريع راه مىپيمود و چون به راه پهناورى مىرسيد بر سرعت خود مىافزود .
117 ) امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون مىخواست با مسافرى وداع كند دست او را مىگرفت ( سپس به آنچه در نظر داشت در حق او دعا مىكرد ) .
118 ) على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله عصايى داشت كه ته آن آهن نوك تيزى قرار داشت ، بر آن تكيه مىكرد و روزهاى عيد [ فطر و قربان ] و در سفرها آن را همراه مىبرد و در نماز جلو خود مىنهاد [ تا حريم نمازش باشد ] .
119 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : عصا برداشتن نشانهء مؤمن و سنّت پيامبران است « 1 » .
120 ) بر عصا تكيه كردن از اخلاق پيامبران عليهم السّلام است .
121 ) كعب بن مالك گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سفر باز نمىگشت مگر هنگامى كه روز بر آمده باشد .
122 ) سنّت آن است كه مسافر براى استراحت فرود نيايد مگر هنگامى كه هوا مقدارى گرم شده باشد ؛ و بايد بيشتر سيرش در شب باشد .
123 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفرها هر گاه اول شب مىخوابيد دستش را دراز مىكرد و ساق دست را زير سر مىنهاد . و هر گاه در آخر شب مىخوابيد دستش را بلند مىكرد و سر مباركش را روى كف دست مىنهاد .
124 ) سنّت آن است كه از منازل صبح زود حركت كنند و آغاز سفر روز پنجشنبه باشد .
125 ) در سفرها همراه بردن مشك آب و امثال آن از سنّت است .
هامش
( 1 ) گفتهاند : عصا به دست گرفتن نشانه سفر رفتن است ، و عصا به دست گرفتن مؤمن نشانهء آن است كه وى آمادهء سفر آخرت است و زاد و توشهء آن را تهيه ديده است . يا آنكه عصا داشتن نشانهء ضعف است و به دست گرفتن عصا براى اظهار تواضع و فرو كاستن تكبر است .