* ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * از بندهء خدا امير مؤمنان على بن ابى طالب به مردم مصر و محمّد بن ابى بكر : سلام بر شما ، من اوّلا بنزد شما الله را كه معبودى جز او نيست سپاس مىگويم . و بعد ، شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم در آنچه كه نسبت به آن مسئوليد [ و در گرو آن هستيد ] و بسوى آن بازمىگرديد : كه خداى متعال مىفرمايد : « هر نفسى در گرو كار خويش است » ( 1 ) ، و مىفرمايد : « و خداوند شما را از عذاب خود بر حذر مىدارد ، و بازگشت بسوى خداست » ( 2 ) ، و مىفرمايد : « به پروردگار تو سوگند كه هر آينه از تمامى آنها باز خواست مىكنيم ، از آنچه كه مىكردهاند . » ( 3 ) اى بندگان خدا بدانيد كه خدا - عزّ و جلّ - از خرد و كلان اعمالتان از شما بازخواست مىكند ، پس اگر عذاب كند ما ظالم تريم ( و ظلم ما از مقدار عذاب او افزون است ) ، و اگر ببخشايد ( بعيد نيست چه ) او ارحم الرّاحمين است .
بندگان خدا ! نزديكترين حالات بنده به آمرزش و رحمت زمانى است
هامش
( 1 ) مدثر : 38 .
( 2 ) آل عمران : 28 .
( 3 ) حجر : 92 ، 93 .