تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسي ) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
جلب رضايت ما تن در دهند يا كارى كه مورد خشنودى ماست از آنان مشاهده كنيم . مالك بن حبيب تميمى يربوعى كه يكى از افراد انتظامى بود گفت : به خدا سوگند من خود بد گفتن و سخن ناپسند و زننده گفتن به آنان را اندك مىدانم ، به خدا قسم اگر فرمان دهى همهء آنان را بكشيم . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : اى مالك از اندازه گذشتى و پا از حد فراتر نهادى ، و كمان كين را تا آخر كشيدى ! عرض كرد : اى امير مؤمنان اندكى ستم در پاره‌اى از امور كه به شما رسيده از كوتاه آمدن و مصالحت با دشمنان كارسازتر است . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : اى مالك خداوند چنين فرمانى نداده و فرمان او چنين نيست ، خداى متعال فرموده : « يك تن را بجاى يك تن بايد كشت » با اين فرمان ديگر چه جاى اندكى ستم ؟ و خداى سبحان فرموده : « هر كس مظلوم كشته شود ما براى صاحب دم سلطه‌اى قرار داده‌ايم ( كه قصاص كند ) پس نبايد در كشتن اسراف كند همانا كه او يارى شده است » . ابو بردة بن عوف ازدى - كه از طرفداران عثمان بود و در جنگ جمل شركت نكرده و در جنگ صفّين با نيّت سستى كه در يارى آن حضرت داشت