صادق ( ع ) فرمود كه اى سائل خداى عز و جل دانست كه كسى از خلقش بحقش قيام نميتواند نمود و چون به اين دانا شد يعنى در تكليف اول در روز ميثاق توانائى بر معرفت خود را باهل محبت و دوستان خود بخشيد و گرانى عمل را از ايشان برداشت بحقيقت آنچه آن جناب اهل و سزاوار آن بود و باهل معصيت توانائى را بر معصيتى كه از ايشان سر ميزد بخشيد به جهت پيشى گرفتن علمش در باب ايشان و توانستن و سهولت قبول از او را از ايشان منع نفرموده زيرا كه علم آن جناب بحقيقت تصديق كه تغير در آن بهم نرسد سزاوارتر است پس موافقت نمودند با آنچه از براى ايشان در علم خدا پيشى گرفته بود و هر چند كه قدرت داشتند كه خصلتى چند را بياورند كه ايشان را از معصيت خدا برهاند و همين بخشش بهر دو گروه معنى آنست كه خدا خواست آنچه خواست و اين سر خدا است كه هر كس آن را نميفهمد .
حديث كرد ما را محمد بن حسن بن احمد بن وليد « رضى » گفت كه حديث كرد ما را محمد بن حسن صفار گفت كه حديث كرد ما را محمد بن ابى الخطاب از على بن ابى حمزه از ابو بصير از حضرت صادق ( ع ) كه در قول خداى عز و جل
قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا
فرمود كه باعمال خويش بدبخت شدند و ترجمهء آيه اينست كه دوزخيان گويند كه اى پروردگار ما غالب شد بر ما بدبختى ما يعنى گناهان بر ما غالب شد .
حديث كرد ما را شريف ابو على محمد بن احمد بن محمد بن عبد اللَّه بن حسن بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام گفت كه حديث كرد ما را على بن محمد بن قتيبهء نيشابورى از فضل بن شاذان از محمد بن ابى عمير كه گفت أبو الحسن حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام را سؤال كردم از معنى قول رسول خدا ( ص ) كه
الشقى من شقى في بطن امه و السعيد من سعد في بطن امه
يعنى بدبخت كسى است كه در شكم مادرش بدبخت شده و نيك بخت كسى است كه در شكم مادرش نيك بخت شده و حضرت ( ع ) فرمود كه بدبخت كسى است كه خدا دانسته كه او به زودى اعمال بدبختان را به عمل آورد و حال آنكه او را در شكم مادرش باشد و نيك بخت كسى است