را از آنچه آن را پنهان كند و بپوشاند .
« وتر » وتر فرد و يگانه است و هر چيزى كه فرد باشد آن را وتر ميگويند .
« نور » نور معنيش منير و نور بخش است و از اين است قول خداى عز و جل اللَّه نور السموات و الارض يعنى نور بخش از براى ايشان يعنى اهل اينها و فرمان دهنده و راهنماى ايشانست پس ايشان در مصالح خويش به او راه راست مييابند چنان كه در نور و روشنى راه راست مييابند پس اين توسع و مجاز است و نور روشنى است و خداى عز و جل از اين برتر است برترى بزرگ زيرا كه نورها حادث شدهاند و احداثكننده آنها قديمى است كه چيزى به او نميماند و بر وجه توسع و مجاز گفته شده كه قرآن نور است زيرا كه مردم در دين و كيش خويش به آن راه است مييابند چنان كه در رفتنگاهها و راههاى خويش بروشنى راه راست مييابند و به اين معنى پيغمبر ( ص ) نور بود .
« وهاب » وهاب معروف است و آن از هبه است كه آنچه ميخواهند ببندگانش ميبخشد و بر ايشان منت ميگذارد به آنچه ميخواهد و از اينست قول خداى عز و جل
يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ
يعنى ميبخشد هر كه را ميخواهد دختران و ميبخشد هر كه را ميخواهد پسران .
ناصر و نصير ناصر و نصير بيك معنى است و نصرت حسن معونت و خوش يارى كردنست .
« واسع » واسع غنى است و سعه غنى است گفته مىشود كه فلانى عطاء مىكند از سعه يعنى از غنى و وسع توانگرى مرد است و توانائى آنچه در دست او است و گفته مىشود كه بر اندازهء وسع خويش انفاق و خرج كن .
« ودود » ودود فعول بمعنى مفعول است يعنى دوست داشته شده چنان كه هيوب بمعنى مهيب گفته مىشود و هيوب و مهيب كسى است كه از وى ترسند و به آن اراده مىشود