ندارند و پيوسته بر آنها مقتدر بوده و حال آنكه موجود نبودهاند چنان كه گفته مىشود كه
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ
و روز دين كه روز قيامت است موجود نشده .
« مترجم گويد » كه اين تفسير بنا بر آنست كه يوم الدين كه مضاف اليه مالك است مفعول به يعنى مالك امور در روز جزاء چنان كه مفسر آن گفتهاند و عجب از ايشان كه هيچ يك وجه اول را ذكر نكردهاند با آنكه آن در تفسير امام ( ع ) در اول مذكور است و لفظ آيه در اين معنى كمال ظهور دارد .
على على معنيش قاهر است پس خداى على خداوند على و علاء و تعالى يعنى صاحب قدرت و مظهر قهر و اقتدار است گفته مىشود كه علا الملك علوا يعنى بزرگوار و غالب شد پادشاه و بر بالاى زير دستان بر آمد و در باب هر چيزى كه بلند شده باشد گفته مىشود كه علا يعلو علوا او علا يعلى علاية و معلاة بفتح ميم جاى كسب شرف است و در كتب لغت آن را بكسب شرف و بزرگوارى تفسير كردهاند و آن از معالى است و علو هر چيزى برفع عين و خفض آن يعنى ضم و كسر و بفتح آن نيز اعلا و برتر آنست و فلانى از عليهء مردمانست و آن اسم است و در صحاح جوهرى مذكور است كه گفته مىشود كه فلانى از عليهء مردمانست و آن جمع رجل على است يعنى مرد بزرگوار بلند مرتبه مانند صبى و صبيه يعنى كودك و كودكان و عليه بالا خانه است و در قاموس مذكور است كه عليهء مردمان و على ايشان بكسر هر دو معظم ايشان است و معنى ارتفاع و بلند شدن و از جابر آمدن و به بالا رفتن و فرود آمدن از خداى تبارك و تعالى منفى و دور شده و معنى دويم آنكه آن جناب برترى دارد يعنى متعالى است از امثال و همتايان و آنچه وسوسههاى جاهلان در آن فرورفته و فكرهاى گمراهان بسوى آن انداخته شده پس آن جناب على و بزرگواريست متعالى از آنچه ستمكاران ميگويند برترى بزرگ و اما اعلى پس معنيش على و قاهر است و قول خداى عز و جل بموسى ( ع ) كه
لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى
آن را تأكيد مىكند و ترجمهء آيه اينست