كه على ( ع ) جدال و علمش از همهء مردمان بيشتر است بيائيد تا با هم بنزد او رويم شايد كه من او را از مسألهء سؤال كنم و او را در آن بخطاء منسوب سازم بعد از آن رأس الجالوت به خدمت آن حضرت آمد و عرض كرد كه يا امير المؤمنين ميخواهم كه تو را از مسألهء سؤال كنم فرمود كه از هر چه خواهى بپرس عرض كرد كه يا امير المؤمنين پروردگار ما در چه زمان بود فرمود كه اى يهودى جز اين نيست كه اين سخن يعنى در چه زمان بود گفته مىشود در باب كسى كه نبوده و بعد از آن بوده آن جناب بوده بىبودنى كه حادث باشد و مىباشد بىچگونگى كه تحقق يابد اى يهودى چگونه او را پيشى باشد با آنكه آن جناب پيش از پيش است بىآنكه آخرى داشته باشد از طرف ازل و بىپايان آخر و بىآخرى كه به آخر رسد از طرف ابد همه آخرها از او بريده شده و او است آخر هر آخرى رأس الجالوت گفت كه شهادت مىدهم باينكه دين تو حق است و آنچه با آن مخالفت داشته باشد باطل است .
حديث كرد ما را على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق « رضى » گفت كه حديث كرد ما را محمد بن هرون صوفى گفت كه حديث كرد ما را عبيد اللَّه بن موسى ابو تراب رؤيانى از عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى از ابراهيم بن ابى محمود كه گفت به حضرت امام رضا ( ع ) عرض كردم كه يا ابن رسول اللَّه چه ميفرمائى در باب حديثى كه مردم آن را از رسول خدا ( ص ) روايت ميكنند كه آن حضرت فرموده كه خداى تبارك و تعالى در هر شب بسوى آسمان دنيا فرود مىآيد حضرت ( ع ) فرمود كه خدا لعنت كند آنها را كه سخن را از موضعهاى آن تحريف ميكنند و از جاى خود تغيير ميدهند به خدا سوگند كه رسول خدا ( ص ) همچنين نفرمود جز اين نيست كه آن حضرت ( ص ) فرمود كه خداى تبارك و تعالى در هر شب در ثلث آخر و در شب جمعه در اول شب فرشتهء را بسوى آسمان دنيا فرو مىفرستد و او را ميفرمايد كه نداء مىكند كه آيا هيچ سائلى هست كه به او عطاء كنم آيا هيچ توبهكنندهء هست كه توبهء او را قبول كنم آيا هيچ آمرزش خواهندهء هست كه او را بيامرزم اى جويندهء خوبى رو بياور اى جويندهء بدى باز ايست و كوتاه كن پس پيوسته به اين طريق نداء مىكند تا صبح طالع شود و چون صبح طالع شد بجاى خود از ملكوت آسمان
التوحيد ( اسرار توحيد يا ترجمه كتاب توحيد ) ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: اردكانى
ص١٧٩