محتاج شود ، پس او را از آن منع كند ، خداى عز و جل مىفرمايد كه : اى فرشتگان من ! آيا بندهء من بر بندهء من بخل كرد به سكناى خانهء دنيا ، به عزّت و جلال خودم سوگند كه هرگز در بهشتهاى من ساكن نخواهد شد » .
2799 / 4 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد بن عبداللَّه ، از على بن جعفر روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام موسىكاظم عليه السلام كه فرمود . . . تا آخر آنچه در باب قضاى حاجت مؤمن گذشت . و در اينجا چيز ديگر ذكر كرده و آن اين است كه : على بن جعفر گفت : و نيز شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود . . . تا آخر آنچه در آخر باب پيش از اين باب مذكور شد .
باب در بيان حال كسى كه مؤمنى را بترساند
158 . باب در بيان حال كسى كه مؤمنى را بترساند
2800 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن عيسى ، از انصارى ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه به سوى مؤمنى بنگرد به نگاهى تند ، از براى آنكه او را به آن نگاه بترساند ، خداى عز و جل او را بترساند ، در روزى كه هيچ سايه و پناهى غير از سايهء او نباشد » .
2801 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابو اسحاق خفّاف ، از بعضى از اهل كوفه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه مؤمنى را بترساند به سلطانى ، به اينكه به صاحب تسلّطى عرض كند ، از براى آنكه از سلطان ، ناخوشى به آن مؤمن برسد ، پس چنان شود كه ناخوشى به او نرسد ، آن ترساننده در آتش دوزخ باشد . و هر كه مؤمنى را به سلطان بترساند ، از براى آنكه مكروهى از آن به مؤمن برسد ، و به اين سبب ناخوشى به آن مؤمن برسد ، آن ترساننده ، با فرعون و كسان فرعون در آتش دوزخ است كه با ايشان هم دركه « 1 » باشد » .
2802 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه كسى را بر مؤمنى يارى دهد ، و بر ضرر او به نصف كلمهاى اعانت كند ، در روز قيامت خداى عز و جل را ملاقات كند ، در حالتى كه
هامش
( 1 ) . دركه همان درجه است كه به اقتباس از قرآن بر مراتب جهنم اطلاق مىشود . ( مصحح )