اشعرى ، از محمد بن حسّان و هر دو ، از ادريس بن حسن ، از مصبّح بن هلقام كه گفت : خبر داد ما را ابوبصير و گفت كه : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر مردى از اصحاب ما كه مردى از برادرانش به او يارى جويد در حاجتى ، و او در آن حاجت به هر جدّ و سعىاى كه دارد مبالغه نكند ، به حقيقت كه با خدا و رسول و مؤمنان خيانت كرده است » .
ابوبصير مىگويد كه : به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم كه : به گفتار خويش كه فرمودى ، « مؤمنان » چه قصد دارى ؟ و مراد تو از ايشان كيست ؟ فرمود كه : « از نزد اميرالمؤمنين عليه السلام تا آخر ايشان » .
2783 / 4 . از ايشان ، هر دو از محمد بن على ، از ابو جميله روايت است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر كه در حاجت برادرش راه رود و او را در آن حاجت خيرخواهى نكند ، چون كسى باشد كه با خداى عز و جل و رسولش صلى الله عليه و آله خيانت كرده ، و خدا دشمن او باشد » .
2784 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد خالد ، از بعضى از اصحاب خويش ، از حسين بن حازم ، از حسين بن عمر بن يزيد ، از پدرش ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه با برادر خويش مشورت كند ، و آن برادر محض رأى و صلاح را از برايش پاك و خالص نگرداند ( كه آنچه مىداند درست به او نگويد ) ، خداى عز و جل رأى او را از او بربايد » .
2785 / 6 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى بن عبيد ، از يونس ، از سماعه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر مؤمنى كه با برادر مؤمن خود در حاجتى راه رود و او را خيرخواهى نكند ، به حقيقت كه با خداى عز و جل و رسولش صلى الله عليه و آله خيانت كرده است » .
باب در بيان خلف وعده
154 . باب در بيان خلف وعده « 1 »
2786 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از هشام بن سالم روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « وعده كردن مؤمن با برادرش ، نذرى
هامش
( 1 ) . و وعده ، خبر دادن است كسى را به رسانيدن نيكى به او . ( مترجم )