باب در بيان خوشصحبتى و حقّ رفيق در سفر
26 . باب در بيان خوشصحبتى و حقّ رفيق در سفر
3774 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از عمّار بن مروان روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام مرا وصيّت كرد و فرمود كه : « تو را وصيّت مىكنم به تقوى و پرهيز از خدا ، و اداى امانت ، و راستى سخن و خبر ، و خوشى مصاحبت با هر كه يار و رفيق شدى ،
لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
» .
3775 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد ، از حريز ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « با هر كه آميزش كنى ، اگر بتوانى كه دست بلندتر تو بر او باشد ، چنان كن » ( يعنى دهنده باش نه گيرنده ) .
3776 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هيچ دو كس باهم صحبت نداشتهاند ، مگر آنكه بزرگترين ايشان از روى اجر و دوستترين ايشان در نزد خداى عز و جل ، مداراتر ايشان به صاحبش بوده » .
3777 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابى عبداللَّه ، از يعقوب بن يزيد ، از چند نفر از اصحاب ما ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : حقّ مسافر اين است كه چون بيمار شود ، رفقايش سه روز بر سر او بمانند » .
3778 / 5 . على بن ابراهيم ، از هارون بن مسلم ، از مسعدة بن صدقه ، از امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرانش عليهم السلام روايت كرده است كه : « اميرالمؤمنين عليه السلام با مردى از اهل ذمّه در راه رفيق شدند ؛ پس آن ذمّى به حضرت عرض كرد كه : كجا را اراده دارى ؟ اى بندهء خدا ! فرمود : كوفه را اراده دارم . و چون راه ، ذمّى را ميل داد ، اميرالمؤمنين عليه السلام با او ميل كرد ( يعنى چون بر سر دو راه رسيدند كه يك راه به كوفه مىرفت و راه ديگر به جاى ديگر ، و ذمّى در غير راه كوفه رفت ، اميرالمؤمنين عليه السلام نيز در آن راه با او همراهى فرمود ) . ذمّى به آن حضرت عرض نمود كه : آيا چنان نپنداشتى و نگفتى كه ارادهء كوفه دارى ؟ حضرت به او فرمود : بلى . ذمّى به آن حضرت عرض كرد كه : راه كوفه را وا گذاشتى . حضرت به او فرمود كه : دانستم . ذمّى به آن حضرت عرض كرد : پس چرا با من ميل كردى و در آن راه نرفتى و به همراه من آمدى ، و حال آنكه اين را دانستهاى . اميرالمؤمنين عليه السلام به او فرمود كه : اين از تمام و كمال