فرمود : « شماتت را از براى برادرت ظاهر مكن ، كه خداى عز و جل او را رحم مىكند ، و آن شماتت را بر تو قرار مىدهد » . و فرمود كه : « هر كه شماتت كند به مصيبتى كه بر برادرش فرود آمده ، از دنيا بيرون نرود ، تا در فتنه افتد و محنت و زحمت آن را بكشد » .
باب در بيان دشنام به يكديگر دادن
151 . باب در بيان دشنام به يكديگر دادن
2768 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : دشنامدهندهء به مؤمن ، چون كسى است كه بر هلاكت مشرف شده باشد » .
2769 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از فضالة بن ايّوب ، از عبداللَّه بن بكير ، از ابو بصير ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : دشنام دادن به مؤمن ، بيرون رفتن است از فرمان خداى - تعالى - ، و جنگ كردن با او ، كفر ، و خوردن گوشتش به غيبت ، معصيت است ، و حرمت مالش ، چون حرمت خون او است » .
2770 / 3 . از او ، از حسن بن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابو بصير ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « مردى از قبيلهء بنىتميم به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه :
مرا وصيّت كن و بفرما چه كنم ؟ پس در آنچه حضرت او را وصيّت فرمود ، اين بود كه فرمود :
مردم را دشنام مدهيد ، كه دشمنى را در ميان ايشان كسب مىكنيد » .
2771 / 4 . ابن محبوب ، از عبد الرحمان بن حجّاج ، از ابو الحسن حضرت امام موسىكاظم عليه السلام روايت كرده است در باب دو مرد كه به يكديگر دشنام مىدهند ، كه آن حضرت فرمود : « آنكه آغاز مىكند از اين دو ، ستمكارتر است ، و گناه او و گناه ديگرى بر او است ، مادامى كه مظلوم را عذرخواهى نكند » « 1 » .
2772 / 5 . ابو على اشعرى ، از محمد بن سالم ، از احمد بن نضر ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هرگز مردى بر مردى به كفر گواهى نداده ، مگر آنكه يكى از اين دو كس با كفر برگشته ، و كفر بر او ثابت و محقّق گرديده است ؛
هامش
( 1 ) . و همين حديث در باب « سبكى » [ / السَّفه ] مذكور شد ، با اختلافى در آخر آن ، و زيادتى على بن ابراهيم و پدرش در اوّل سند . و احتمال مىرود كه آنچه در اينجا و در آنجا است ، دو حديث باشد . ( مترجم )