اين كار مىكند ، از براى آنكه حاجتش را برآورد ؟
فرمود : « امّا آنكه به او آغاز كنى ، نه ، و ليكن در نامهات بر او سلام مىكنى ؛ زيرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله گاهى به خسرو و قيصر نامه مىنوشت » .
3671 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از اسماعيل بن مرّار ، از يونس ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است : از مردى كه به سوى مردى از بزرگان عاملان گبر نامه مىنويسد ، و پيش از نام خود به نامش آغاز مىكند . فرمود : « باكى نيست ، چون به جهت اختيار منفعت چنين كند » .
باب در بيان اغضا
13 . باب در بيان اغضا « 1 »
3672 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از عبداللَّه بن محمد حجّال ، از ثعلبة بن ميمون ، از كسى كه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت :
گروهى در نزد آن حضرت بودند كه ايشان را حديث مىفرمود و به ايشان سخن مىگفت ، در هنگامى كه مردى از ايشان مردى را ياد نمود و در او افتاد و از او شكايت كرد . حضرت صادق عليه السلام به او فرمود كه : « كجا از برايت ميسّر شود كسى كه به جاى برادرت باشد و همهء اوصافش در او باشد ، و كدام يك از مردمان ، مهذّب و پاكيزه گردانيده شده » ( يعنى كسى نيست كه پاكيزه و پاكيزه خوى باشد ) .
3673 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن حكم روايت كرده و محمد بن سنان ، از على بن ابى حمزه ، از ابو بصير كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه :
« مردم را كاوش و تفحّص مكن ، كه بىدوست و آشنا خواهى ماند » .
باب
14 . باب « 2 »
3674 / 1 . محمد بن يحيى روايت كرده ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از علا بن فضيل و حمّاد بن عثمان كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود :
هامش
( 1 ) . و اغضاء - به كسر همزه و سكون غين ، با ضاد ضظغ - به معناى چشم فرو خوابانيدن باشد ، و مراد از آن ، چشم پوشيدن و عدم تجسس و تفتيش است كه كنايه است از پاپىِ مردمان نشدن و مسامحه و سهل انگارى نمودن . ( مترجم )
( 2 ) . در نسخه ما از ترجمه ، عنوان باب وجود ندارد .