باب در بيان تحبّب و تودّد در نزد مردمان
5 . باب در بيان تحبّب و تودّد در نزد مردمان « 1 »
3625 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد و على بن ابراهيم ، از پدرش ، هر دو روايت كردهاند ، از ابن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابو بصير ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود :
« باديهنشينى از قبيلهء تميم به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و به آن حضرت عرض كرد كه : مرا وصيّت كن و بفرما كه مرا چه بايد كرد ؟ پس از جملهء آنچه او را وصيّت فرمود ، اين بود كه : در نزد مردم اظهار دوستى نما ، تا تو را دوست دارند » .
3626 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از سماعه ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « خوشرفتارى كردن با مردم ، سه يك عقل است » .
3627 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : سه چيز است كه دوستى مرد را با برادر مسلمانش صافى و پاك مىكند : يكى آن كه چون او را ملاقات كند ، ملاقات كند او را به شادى و گشادهرويى ، و ديگر آنكه چون در نزد او بنشيند در مجلسِ نشستن از برايش وسعت دهد ، و سيم آنكه او را به دوستترين نامها در نزد خويش بخواند » .
3628 / 4 . و به همين اسناد مروى است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : دوستى نمودن در نزد مردم ، نصف عقل است » .
3629 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن حسّان ، از موسى بن بكر ، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود : « دوستى نمودن در نزد مردم ، نصف عقل است » .
3630 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از حذيفه بن منصور روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر كه دست خود را از مردم باز دارد و به ايشان آزار نرساند ، جز اين نيست كه يك دست از ايشان باز مىدارد ، و ايشان دستهاى بسيار از او باز مىدارند » .
هامش
( 1 ) . و تحبّب و تودّد ، هر دو به معنى دوستى نمودن است ، و شايد كه ذكر هر دو ، به جهت ورود آنها باشد در احاديث . ( مترجم )