چنين است كه اگر متولّى و متوجّه امور مردمان شويد و حاكم ايشان گرديد ) آنكه فساد كنيد و تباهى جوييد در زمين ( به اين معنى كه : منع مردمان مىكنند از ايمان ، و به حق استهزا و ريشخند مىنمايند ، و راهزنى مىكنند و مردم را مىترسانند ، و به مؤمنان ضرر مىرسانند ، و امثال اينها ) ، و ببريد از خويشان خويش . آن گروه مفسد و قاطع ، آنانند كه خدا ايشان را لعنت كرده ( يعنى رانده و از رحمت خود دور كرده ) . پس ايشان را گردانيده ، و ديدههاى ايشان را كور ساخته كه حق را نشوند و نبينند » . و آن جناب عز و جل فرموده است كه :
« الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ »
« 1 » ؛ يعنى : « و آنان كه مىشكنند پيمان خدا را از پس محكم كردن آن به اعتراف و قبول ، و مىبرند آنچه را كه خدا امر فرموده به آن ، و به آنكه پيوند شود و تباهى مىكنند در زمين ، آن گروه ، از براى ايشان است لعنت و دورى از رحمت ، و از براى ايشان است بدى خانه » ( يعنى دوزخ يا بدى عاقبت در دنيا و آخرت ) . و در سورهء بقره فرموده است كه :
« الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ »
« 2 » » . و صدر اين آيه با آيهء پيش يكى است ، و ترجمهء تتمّهء آن ، اين است كه : « آن گروه كه اين صفت دارند ، ايشانند زيانكاران در هر دو جهان » « 3 » .
3621 / 8 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از موسى بن قاسم كه گفت : شنيدم از محاربى كه روايت مىكرد ، از امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرانش عليهم السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : سه كساند كه همنشينى كردن با ايشان دلها را مىميراند :
نشستن با مردم پستِ دَنىّ ، و سخن كردن با زنان ، و نشستن با مالداران » .
3622 / 9 . على بن ابراهيم روايت كرده ، از پدرش ، از بعضى از اصحابش ، از ابراهيم بن ابى البلاد ، از آنكه او را ذكر كرده و آن را مرفوع ساخته ، گفت كه : لقمان عليه السلام به پسرش گفت كه : « اى فرزند دلبند من ! نزديك مشو ، كه همين نزديكى ، بيشتر
هامش
( 1 ) . رعد ، 25 .
( 2 ) . بقره ، 27 .
( 3 ) . و در اين آيه ، صريح لفظ لعنت مذكور نيست . و همين حديث با حديث اوّل اين باب ، در باب همنشينى با گناهكاران ، از كتاب كفر و ايمان مذكور شد . ( مترجم )