مىخواهد و به تو ضرر مىرساند ؛ پس مردنش از زندگيش بهتر ، و خاموشيش از سخن گفتنش خوشتر ، و دوريش از نزديكيش خوبتر است ، و امّا دروغگو ، پس با مصاحبت او هيچ عيشى بر تو گوارا نيست . پيوسته سخن تو را به دروغ به مردم نقل مىكند ، و از مردم سخن را به دروغ به تو نقل مىكند ، و خبرهاى دروغ از برايت مىآورد ، و در هر زمان كه دروغ غريب عجيبى را تمام كرد ، آن را به دروغ غريبى ديگر پيوند مىكند و آن را طول و كشيدگى مىدهد ، تا به حدّى كه به چيز راستى خبر مىدهد ، و كسى از او باور نمىكند ، و به نقل دروغ ، در ميان مردمان دشمنى مىافكند و كينهها را در سينهها مىروياند . پس از خدا بپرهيزيد و از براى خويش نظر كنيد » ( يعنى ملاحظه نماييد تا با كسى كه نبايد مصاحبت كنيد ، مصاحبت نكنيد ) .
3615 / 2 . و در روايت عبد الاعلى ، از امام جعفر صادق عليه السلام مذكور است كه فرمود :
« اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه : سزاوار نباشد مرد مسلمان را كه با نابكارى برادرى كند ؛ زيرا كه او كردار خود را از برايش مىآرايد ، و دوست مىدارد كه مانند او باشد ، و او را بر امر دنيا و بر امر معادش يارى نمىكند ، و دخولش بر او و بيرون رفتنش از نزد او ( يعنى آمد و شدش در نزد او ) ، بر او عيب و زشت است كه مردم آن را عيب مىكنند » .
3616 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از عثمان بن عيسى ، از محمد بن يوسف ، از ميسِّر ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « سزاوار نباشد مسلمان را كه با نابكار برادرى كند ، و نه با احمق ، و نه با كسى كه به غايت دروغگو « 1 » باشد » .
3617 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود : « حضرت عيسى عليه السلام فرمود كه : صاحب شرّ ، يعنى مصاحب و يار بد ، بوى دارد و ناخوشيش سرايت مىكند ( كه همنشين خود را به درد خود مبتلى مىسازد ) ، و همنشين بد ، اين كس را هلاك مىگرداند . پس بنگر و ببين كه با كه همنشينى مىكنى » .
3618 / 5 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد و محمد بن حسين ، از محمد بن سنان ، از عمّار بن موسى روايت كردهاند كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « اى عمّار ! اگر
هامش
( 1 ) . و ممكن است كه مراد ، صاحب دروغ باشد . يعنى دروغگو باشد هرچند زياد دروغ نگويد . ( مترجم )