( 8 ) كتاب عشرت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ 8 ] كتاب عشرت « 1 »
باب در بيان آنچه واجب است از معاشرت
1 . باب در بيان آنچه واجب است از معاشرت « 2 »
3598 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از على بن حديد ، از مرازم كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « بر شما باد به نماز كردن در مسجدها ، و نيكى همسايگى از براى مردمان ، و به پا داشتن شهادت و اداى آن ، و حضور جنازهها . به درستى كه شما را چارهاى نيست از مردمان و آميزش با ايشان ؛ زيرا كه هيچكس در زمان حياتش از مردم بىنيازى نمىتواند جست ، و مردمان ، بعضى از ايشان را از بعضى ديگر چارهاى نيست و به يكديگر احتياج دارند » .
3599 / 2 . محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان روايت كرده و ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، و هر دو ، از صفوان بن يحيى ، از معاوية بن وهب كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : چگونه سزاوار است ما را كه بكنيم در آنچه ميان ما و ميان قوم ما ، و در آنچه ميان ما و ميان شريكان ما است از مردمان ؟ و بايد كه با ايشان به چه وضع رفتار كنيم ؟ راوى مىگويد كه : حضرت فرمود كه : « امانت را به ايشان مىرسانيد ، و شهادت را به پاى مىداريد از براى ايشان و بر ايشان ( يعنى خواه به ايشان نفع داشته باشد ، و خواه ضرر ) ، و بيماران ايشان را عيادت مىكنيد و به ديدن ايشان مىرويد ، و در جنازههاى ايشان حاضر مىشويد » .
هامش
( 1 ) . و عشرت - به كسر عين و سكون شين - ، به معنى آميزش است و زندگانى كردن نيك . ( مترجم )
( 2 ) . و معاشرت - به ضمّ ميم و فتح شين - ، با كسى زندگانى كردن باشد . ( مترجم )