است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از حال آن شخص كه قرآن را مىخواند ، پس آن را فراموش مىكند . بعد از آن ، مىخواند و آن را فراموش مىكند . آيا در اين باب بر او حرجى و گناهى هست ؟ فرمود : « نه » .
3594 / 26 . على ، از پدرش ، از نضر بن سويد ، از قاسم بن سليمان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « پدرم عليه السلام به من فرمود . . . » تا آخر آنچه در روايت سابقه گذشت .
3595 / 27 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد و محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، هر دو ، از ابن محبوب ، از جميل ، از سدير ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « سورهء ملك مانعه است كه منع مىكند از عذاب قبر ، و اين سوره در تورات سورهء ملك نوشته شده است . و هر كه در شب آن را بخواند ، به حقيقت كه بسيار عبادت و تلاوت كرده ، و نيكى و خوشى به جا آورده است ، و از جملهء غافلان نوشته نشود . و به درستى كه من بعد از نماز خفتن با آن ركوع مىكنم ( يعنى آن را در نماز وتيره مىخوانم ) ، و حال آنكه من نشستهام . و به درستى كه پدرم عليه السلام در هر روز و هر شب اين سوره را مىخواند . و هر كه اين سوره را بخواند ، چون ناكر و نكير در قبرش بر او داخل شوند از جانب پاىهايش ، هر يك از پاىهايش به ايشان گويد كه : شما را از جانب من راهى نيست ، به حقيقت كه اين بنده در هر روز و هر شب بر روى من مىايستاد و سورهء ملك را مىخواند ، و چون از جانب شكمش به نزد او آيند ، به ايشان مىگويد كه : شما را از جانب من راهى نيست ، به حقيقت كه اين بنده سورهء ملك را در من جا داده بود ، و چون از جانب زبانش به نزد او آيند ، به ايشان گويد كه :
شما را از جانب من راهى نيست ، به حقيقت كه اين بنده در هر روز و هر شب سورهء ملك را به واسطهء من مىخواند » .
3596 / 28 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از عبداللَّه بن فرقد و معلّى بن خنيس روايت كرده است كه گفتند : در نزد امام جعفر صادق عليه السلام بوديم و ربيعهء راى كه فقيه اهل مدينه بود با ما بود . پس فضل قرآن را ذكر كرديم . حضرت صادق عليه السلام فرمود كه :
« اگر ابنمسعود به وضعى كه ما مىخوانيم ، نخواند ، گمراه است » . ربيعه عرض كرد كه :
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 685
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٨٥