3502 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از ابو المغراء ، از ابو بصير روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هر كه سورهاى از قرآن را فراموش كند ، همان سوره در بهشت ، در صورت نيكو و درجهء بلندى از برايش متمثّل و مصوّر شود . پس چون آن را ببيند ، بگويد كه : تو چيستى ؟ و چه بسيار نيكو و مقبولى ، كاش تو از براى من بودى ! پس آن سوره مىگويد كه : آيا مرا نمىشناسى ؟ من فلان سورهام ، و اگر مرا فراموش نكرده بودى ، تو را به سوى اين مكان ، بلند مىكردم » .
3503 / 3 . ابن ابى عمير ، از ابراهيم بن عبد الحميد ، از يعقوب احمر روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : قرض بسيارى دارم ، و به حقيقت كه در من داخل شده است از اندوه ، آنچه نزديك است كه قرآن از من رها شود و آن را فراموش كنم ؛ پس حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « متمسّك شو به قرآن ، و بترس از آنكه آن را فراموشى كنى . به درستى كه آيهاى از قرآن و سورهاى از آن در روز قيامت مىآيد ، تا آنكه هزار درجه بالا مىرود - يعنى در بهشت - بعد از آن ، مىگويد كه : اگر مرا حفظ مىكردى ، تو را در اينجا مىرسانيدم » .
3504 / 4 . حميد بن زياد ، از حسن بن محمد بن سماعه و چند نفر از اصحاب روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، هر دو ، از محسّن بن احمد ، از ابان بن عثمان ، از ابن ابى يعفور كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه مرد چون سوره را بداند ، پس آن را فراموش نمايد ، يا ترك كند آن را ، و در بهشت داخل شود ، آن سوره از جانب بالا بر او مشرف شود ، در بهترين صورتى ، و بگويد كه : مرا مىشناسى ؟ در جواب گويد : نه . پس بگويد كه : من فلان سورهام كه به من عمل نكردى و مرا ترك نمودى . بدان و آگاه باش ! به خدا سوگند كه اگر به من عمل كرده بودى ، تو را به اين درجه مىرسانيدم ، و آن سوره به سوى زبَر خود اشاره كند به دستش » .
3505 / 5 . ابو على اشعرى ، از حسن بن على بن عبداللَّه ، از عبّاس بن عامر ، از حجّاج خشّاب ، از ابو كهمس هيثم بن عبيد روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از مردى كه قرآن را خوانده ، پس آن را فراموش كرده .
و سه مرتبه اين سؤال را بر آن حضرت اعاده نمودم و عرض كردم كه : آيا در اين باب
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 627
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٢٧