حامل خويش مىآيد ، در صورت جوان خوشروى شكستهرنگ [ / پريده رنگ ] . پس به او مىگويد كه : منم آن قرآنى كه شبْ تو را بيدار ساختم ، و روزهاى بسيار گرم ، تو را تشنه داشتم ، و آب دهان تو را خشك گردانيدم ، و آب ديدهات را روان نمودم ( يعنى به سبب من در شبها بيدار بودى ، و در روزها به سبب روزه ، خود را تشنه مىداشتى ، و به جهت بسيارى تلاوت من ، آب دهانت خشك مىشد ، و آب ديدهات جارى مىگرديد ) ، و من با توام در هر جا كه مىروى ، و هر تجارتكنندهاى از پى تجارت خود مىرود ، و من امروز از پس تجارت هر تاجر ، و به عوض تجارت ايشانم از براى تو ، و به زودى كرامت خداى عز و جل به تو خواهد رسيد . پس بشارت باد تو را . بعد از آن ، تاجى مىآورند و بر سرش مىگذارند ، و نامهء امان از عذاب را به دست راستش ، و نامهء مخلّد بودن در بهشت را به دست چپش مىدهند ، و دو حلّه بر او مىپوشانند . پس به او مىگويند كه : قرآن بخوان و بالا رو . پس در هر زمان كه آيهاى را مىخواند ، يك درجه بالا مىرود . و پدر و مادر او را دو حلّه مىپوشانند ، اگر مؤمن باشند ، و به ايشان مىگويند كه : اينك ، براى آن است كه قرآن را به او تعليم كرديد » .
3490 / 4 . ابن محبوب ، از مالك بن عطيّه ، از منهال قصّاب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه قرآن را بخواند و او جوانى باشد مؤمن ، قرآن با گوشت و خونش مخلوط شود ، و خداى عز و جل او را با فرشتگانِ پيغامگذاران ، بزرگانِ نيكوكاران قرار دهد ، و قرآن در روز قيامت هر بدى را از او دفع مىنمايد ، و در ميانهء او و خدا وساطت مىكند ، و عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! به درستى كه هر عملكنندهاى به مزد عمل خويش رسيد ، غير از عامل من ؛ پس او را به گرامىترين عطاى خود برسان » .
حضرت فرمود : « پس خداوند عزيز جبّار دو حلّه از حلّههاى بهشت را بر او مىپوشاند ، و تاج كرامت را بر سرش مىگذارد ، و بعد از آن ، به قرآن گفته مىشود كه : آيا تو را در باب او خشنود گردانيدم ؟ قرآن عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! من چنان بودم كه از برايش رغبت داشتم در آنچه از اين افضل و افزونتر باشد . بعد از آن ، نامهء ايمنى به دست راستش ، و نامهء مخلّد بودن در بهشت به دست چپش عطا مىشود . پس او را داخل بهشت مىكنند و به او مىگويند كه : قرآن بخوان و بالا رو . و بعد از آن ، به قرآن گفته مىشود كه : آيا او را رسانيديم به جايى كه تو رغبت داشتى ، و تو را خشنود ساختيم ؟ عرض مىكند : آرى » .
و فرمود كه : « هر كه قرآن را بسيار بخواند ، و آن را تعاهد و رعايت نمايد ، با مشقّت و
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 617
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦١٧