بايد كه هر كه بندهء مؤمن مرا گرامى دارد ، از خشم من ايمن باشد . و اگر از خلق من كه در زميناند ، در ميانهء مشرق و مغرب كسى نباشد ، مگر يك مؤمن كه با امام عادل باشد ، هر آينه به عبادت اين دو كس ، از همهء آنچه آن را در زمين آفريدهام ، بىنيازى جويم . و هر آينه هفت آسمان و هفت زمين به اين دو كس برپا باشند ، و از براى ايشان ، از ايمانى كه دارند ، انيس و مونسى قرار دهم ، كه به انيسى كه غير از ايشان باشد ، محتاج نباشند » .
2736 / 2 . از او ، از احمد بن محمد ، از ابن سنان ، از منذر بن يزيد ، از مفضّل بن عمر روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « چون روز قيامت شود ، مناديى ندا كند كه : كجايند آنان كه دوستان مرا ريشخند كردهاند ، يا ايشان را از حقّ ايشان منع كردهاند ، يا از ايشان رو گردان بودهاند ؟ پس گروهى برمىخيزند كه گوشت بر روىهاى ايشان نباشند ، و گفته مىشود كه : اين گروه ، آنانند كه مؤمنان را آزار كردهاند ، و نصب عداوت از براى ايشان نمودهاند ، و با ايشان عناد ورزيدهاند ، و ايشان را در دينى كه داشتهاند ، سرزنش كردهاند پس امر مىشود كه : ايشان را به سوى دوزخ برند » .
2737 / 3 . ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، از ابن فضّال ، از ثعلبة بن ميمون ، از حمّاد بن بشير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : خداى - تبارك و تعالى - فرموده است كه : هر كه دوستى از دوستان مرا خوارى رساند ، به حقيقت كه خود را از براى جنگ من آماده ساخته است » .
2738 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از حسين بن عثمان ، از محمد بن ابى حمزه ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود :
« هر كه مؤمنى را خوار گرداند ؛ خواه آن مؤمن گدا باشد ، و خواه غير گدا ، پيوسته خداى عز و جل او را خوار دارد ، و بر او خشمناك باشد ، تا وقتى كه از خوار داشتن آن مؤمن بازگردد » .
2739 / 5 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن نعمان ، از ابن مسكان ، از معلّى بن خنيس روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود :
« به درستى كه خداى عز و جل مىفرمايد كه : هر كه دوستى از دوستان مرا خوارى رساند ، به حقيقت كه خود را از براى جنگ من آماده ساخته است . و من از هر چيزى شتابانترم به سوى يارى دوستان خود » .
2740 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از ابن محبوب ،
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 61
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦١