جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « ابوذر به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد ، و جبرئيل عليه السلام با آن حضرت بود ، در صورت دحيهء كلبى ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله با او خلوت كرده بود .
چون ابوذر ايشان را ديد ، از رفتن به سوى ايشان باز گرديد ، و سخن ايشان را نبريد .
جبرئيل عليه السلام عرض كرد كه : يا محمد ! اينك ، ابوذر بود كه به ما گذشت و بر ما سلام نكرد . بدان و آگاه باش ! كه اگر بر ما سلام مىكرد ، جواب او را مىداديم . يا محمد ! به درستى كه او را دعايى است كه آن را مىخواند ، و در نزد اهل آسمان مشهور است ، و چون من به آسمان بالا روم ، او را از آن دعا سؤال كن . پس چون جبرئيل عليه السلام به آسمان بالا رفت ، ابوذر به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : اى ابوذر ! چه تو را منع كرد از آنكه بر ما سلام كرده باشى ، در هنگامى كه به ما گذشتى ؟ عرض كرد كه : يا رسول اللَّه ! گمان كردم كه آنكه با تو بود ، دحيهء كلبى است كه به جهت پارهاى از كارهاى خود با او خلوت كردهاى . حضرت فرمود كه :
اى ابوذر ! آنكه ديدى ، جبرئيل بود و گفت كه : اگر بر ما سلام مىكرد ، او را جواب مىداديم .
چون ابوذر دانست كه او جبرئيل عليه السلام بوده ، آن قدر كه خدا مىخواست از پشيمانى ، بر او داخل شد ، از آنجا كه سلام نكرده بود . بعد از آن ، رسول خدا صلى الله عليه و آله به ابوذر فرمود كه : چيست آن دعايى كه تو آن را مىخوانى ؟ پس به حقيقت كه جبرئيل مرا خبر داد كه تو را دعايى است كه آن را مىخوانى و در آسمان مشهور است . ابوذر عرض كرد : آرى ، يا رسول اللَّه ! مىگويم كه :
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْأَمْنَ وَ الْإِيمَانَ بِكَ ، وَ التَّصْدِيقَ بِنَبِيِّكَ ، وَ الْعَافِيَةَ مِنْ جَمِيعِ الْبَلَاءِ ، وَ الشُّكْرَ عَلَى الْعَافِيَةِ ، وَ الْغِنى عَنْ شِرَارِ النَّاسِ ؛ خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را ايمنى و ايمان ، و تصديق كردن به پيغمبر تو ، و عافيت از همهء زحمتها ، و شكر بر عافيت ، و بىنيازى از بدهاى ، از مردمان » .
3463 / 26 . على ، از پدرش ، از ابن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت : اين دعا را از حضرت ابو جعفر ، محمد بن على باقر عليهما السلام ، فرا گرفتم . و ابوحمزه گفت كه : حضرت باقر عليه السلام ، اين دعا را جامع مىناميد ، و دعا اين است كه : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ . . . فَاغْفِرْهُ لِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ؛ به نام خداى بخشايندهء مهربان . گواهى مىدهم كه نيست خدايى ، مگر خداى تنها كه نيست شريكى از برايش ، و گواهى مىدهم كه محمد ، بندهء او و فرستادهء او است . ايمان آوردم به خدا و به همهء
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 573
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٧٣