حقيقت كه خواند ما را نوح ؛ پس هر آينه خوب جوابدهندگانى » ، بعد از آن ، امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود : نَعَمْ ، لَنِعْمَ الْمُجِيبُ أَنْتَ . . . أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا ؛ آرى ، هر آينه خوب جوابدهنداى تو ، و خوب خوانده شده و خوب سؤال شده . سؤال مىكنم تو را به روشنى روى تو ، و سؤال مىكنم تو را به عزّت تو و توانايى تو و بزرگوارى تو ، و سؤال مىكنم تو را به پادشاهى تو و زره تو كه استوار است ، و به جمع تو و ركنها و ستونهاى تو ، همهء آنها ، و به حق محمد ، و به حقّ اوصياى بعد از محمد ، كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد ، و آنكه بكنى با من چنين و چنين » .
3457 / 20 . از او ، روايت است از بعضى از اصحابش ، از حسين بن عماره ، از حسين بن سعيد مكارى و جهم بن ابى جهمه ، از ابو جعفر كه مردى بود از اهل كوفه و به كنيه معروف بود ، گفت : به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : دعايى به من تعليم فرما كه آن را بخوانم .
فرمود : « آرى . بگو كه : يَا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ . . . زِدْنِي مِنْ سَعَةِ فَضْلِكَ يَا كَرِيمُ ؛ اى كسى كه اميد دارم او را از براى هر خوبى ! و اى كسى كه ايمنم خشم او را در نزد هر لغزشى ! و اى كسى كه عطا مىكند به عمل اندك ، عطاى بسيار ! اى كسى كه عطا كرده به كسى كه سؤال كرده او را ، از روى مهربانى از او و رحمت ! اى كسى كه عطا كردهاى كسى كه سؤال نكرده از او ، و نشناخته او را ! صلوات فرست بر محمد و آل محمد ، و عطا كن به من به خواهش من ، از همهء خوبى دنيا و همهء خوبى آخرت ؛ پس به درستى كه نه كم است آنچه عطا كردهاى به من ، و زياد كن مرا از وسعت فضل خود ، اى صاحب كرم ! » .
3458 / 21 . و از او ، روايت است كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام محمد باقر عليه السلام ، كه آن حضرت ، اين دعا را به برادرش ، عبد اللَّه بن على ، تعليم فرمود كه : « اللَّهُمَّ ارْفَعْ ظَنِّي صَاعِداً . . . وَ اجْعَلْنِي مِنْ خَيْرِ خِيَارِ الْعَالَمِ ؛ خداوندا ! بردار گمان مرا بالارونده ، و اميدوار مكن در من دشمنى و نه حسد برندهاى را ، و نگاه دار مرا ايستاده و نشسته و بيدار و خفته . خداوندا ! بيامرز مرا ، و رحم كن بر من ، و راه نما به من راه خود را كه راستتر است ، و نگاه دار مرا از گرمى دوزخ ، و فرو ريز از من تاوان و آنچه اداى آن واجب باشد و گناه را ، و بگردان مرا از خوبان جهان » .
3459 / 22 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از عثمان بن عيسى و
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 567
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٦٧