اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين - صلوات اللَّه عليهم - .
3449 / 12 . از او ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از ابو ايّوب ، از ابراهيم كرخى روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به ما دعايى تعليم نمود و ما را امر فرمود كه آن را در روز جمعه بخوانيم : « اللَّهُمَّ إِنِّي تَعَمَّدْتُ إِلَيْكَ . . . وَ أُفْضِي إِلَيْكَ يَا رَبِّ بِفَقْرِي ؛ خداوندا ! به درستى كه من قصد كردهام به سوى تو به حاجتم ، و فرود آوردهام بر تو امروز ، درويشيم و گداييم را . پس من آمرزش تو را اميدوارترم تا از خودم كارم را ، و هر آينه آمرزش تو و رحمت تو ، وسيعتر است از گناهان من . پس متوجّه شو روا كردن هر حاجتى را كه آن از براى من است ، به قدرت تو بر آن ، و آسان بودن اين بر تو ، و به جهت احتياج من به سوى تو . پس به درستى كه من نيافتهام هيچ خوبى را هرگز ، مگر از تو ، و نگردانيده است از من هيچيك بدى را هرگز ، غير از تو ، و چنان نيست كه اميد داشته باشم از براى آخرتم و دنيايم ، غير تو را ، و نه از براى روز درويشيم و روزى كه تنها مىگذارند مرا مردم در گودال قبرم . پس مىميرم به سوى تو ، اى پروردگار ! با درويشيم » .
3450 / 13 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از حسين بن عطيّه ، از يزيد صايغ روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : خدا را از براى ما بخوان و ما را دعا كن . فرمود : « اللَّهُمَّ ارْزُقْهُمْ صِدْقَ الْحَدِيثِ ، وَ أَدَاءَ الْأَمَانَةِ ، وَ الْمُحَافَظَةَ عَلَى الصَّلَوَاتِ ؛ اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ أَحَقُّ خَلْقِكَ أَنْ تَفْعَلَهُ بِهِمُ ، اللَّهُمَّ وَ افْعَلْهُ بِهِمْ ؛ خداوندا ! روزى كن ايشان را راستى خبر و سخن ، واداى امانت ، و محافظت كردن بر نمازها . خداوندا ! به درستى كه ايشان سزاوارترين خلق تو اند كه بكنى آن را با ايشان . خداوندا ! بكن آن را با ايشان » .
3451 / 14 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد و على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن محبوب ، از ابو حمزه ، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام كه فرمود :
« اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - مىفرمود : اللَّهُمَّ مُنَّ عَلَيَّ . . . يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ ؛ خداوندا ! منّت گذار بر من به توكّل كردن بر تو ، و واگذاشتن به سوى تو ، و خشنودى به قدر تو ، و تسليم كردن از براى فرمان تو ، تا آنكه دوست ندارم شتابانيدن آنچه پس افكنده ، و نه پس افكندن آنچه شتابانيدهاى . اى پروردگار جهانيان ! » .
3452 / 15 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از سحيم ، از ابن
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 557
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٥٧