مىخواند : « اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . . . وَ مُرَافَقَةَ الْأَنْبِيَاءِ ؛ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ ؛ خداوندا ! اى پروردگار ما ! تو را است ستايش ، تويى يگانه به توانايى و سلطنت و حجّت استوار ، و تو را است ستايش ، تويى برتر به ارجمندى و بزرگوارى و زِبَر آسمانها و عرش بزرگ . پروردگار ما ! و تو را است ستايش ، تويى اكتفاكننده به دانش خود ، و محتاج است به سوى تو ، هر خداوند دانش .
پروردگار ما ! تو را است ستايش ، اى فرودآورندهء آيهها و ياد بزرگ ! پروردگار ما ! پس تو را است ستايش به آنچه آموزانيدهاى ما را از حكمت و قرآن بزرگ هويدا .
خداوندا ! تو تعليم دادهاى به ما آن را پيش از رغبت ما در تعليم آن ، و مخصوص ساختهاى ما را به آن ، پيش از رغبت ما به نفع آن . خداوندا ! پس هر گاه باشد اين ، منّت و عطايى از تو ، و فضل و بخشش و نرمى با ما ، و مهربانى از براى ما ، و منّت نهادن بر ما از غير نيرومندى ما ، و نه چارهء ما و نه توانايى ما ، خداوندا ! پس دوست گردان به سوى ما خوبى خواندن آن را ، و حفظ كردن آيههاى آن ، و گرويدن به متشابه آن ، و عمل كردن به حكم آن ، و سببى در تأويل آن ، و هدايت در تدبير آن ، و بينايى به نور آن .
خداوندا ! و چنان كه فرو فرستادهاى آن را شفا از براى دوستانت ، و بدبختى بر دشمنانت ، و كورى بر اهل گناهت ، و روشنى از براى اهل فرمانبرداريت ، خداوندا ! پس بگردان آن را از براى ما حصارى از عذابت ، و پناهى از خشمت ، و بازدارندهاى از نافرمانيت ، و نگاه داشتن از غضبت ، و رهنمايى بر طاعت خود ، و نورى ، در روزى كه ملاقات كنيم تو را ، روشنى طلبيم به آن در ميان خلق تو ، و بگذريم به آن بر صراط تو ، و راه يابيم به آن به سوى بهشت تو .
خداوندا ! به درستى كه پناه مىبريم به تو از بدبختى در بر داشتن آن ، و كورى از دانستن آن ، و ميل كردن از حكم آن ، و در گذشتن از مقصود آن ، و كوتاهى كردن در نزد حق آن .
خداوندا ! بردار از ما سنگينى آن را ، و واجب گردان از براى ما مزد آن را ، و الهام كن به ما شكر آن را ، و بگردان ما را كه مراعات كنيم آن را ، و حفظ نماييم آن را . خداوندا ! بگردان ما را كه پيروى كنيم حلال آن را ، و دورى كنيم حرام آن را ، و به پا داريم حدهاى آن را ، و به جا آوريم واجبهاى آن را . خداوندا ! روزى كن ما را شيرينى در خواندن آن ، و خرّمى در قيام به آن ، و ترسيدن در ترتيل آن ، و توانايى در كار فرمودن آن ، در وقتهاى شب و روز .
خداوندا ! و شفا ده ما را از خواب به اندك ، و بيدار كردن ما را در ساعت شب ، از خفتن خفتگان ، و آگاه [ / بيدار ] ساز ما را از آن زمانها كه مستجاب مىشود در آنها دعا از
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 543
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٤٣