كه : بعد از آن ، بيرون رفتم و شيرى را ديدم كه بر سر راه آمد ، و عزيمت را بر آن خواندم ، و آن را قسم دادم و به آن گفتم ، مگر آنكه از راه ما دور شوى و ما را نرنجانى . گفت : پس به سوى آن نظر كردم ، و ديدم كه سرش [ را ] به زير افكنده و دمش را در ميان پاىهايش درآورده و برگشت .
3432 / 12 . از او ، از جعفر بن محمد بن يونس ، از بعضى از اصحاب ما ، از ابو الجارود ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « هر كه در عقب نماز فريضه بگويد كه : أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ . . . وَ مَنْ يَعْنِينِي أَمْرُهُ ؛ « به امانت مىسپارم به خداى بزرگ بزرگوار ، خودم را و كسانم و فرزندانم و كسى كه مىخواهد مرا كار او ، و به امانت مىسپارم به خدايى كه از او لرزيده و ترسيده شده ، آنكه خوار شونده است به جهت بزرگى او هر چيزى ، خودم را و كسانم و مالم و فرزندانم و كسى كه مىخواهد مرا كار او » ، به بالى از بالهاى جبرئيل پيچيده شود ، و در باب خود و اهل و مالش محفوظ باشد » .
3433 / 13 . از او روايت است و آن را مرفوع ساخته ، گفت كه : « هر كه در خانه يا اطاقى شب به روز آورد تنها ، بايد كه آية الكرسى بخواند و بگويد كه : اللَّهُمَّ آنِسْ وَحْشَتِي ، وَ آمِنْ رَوْعَتِي ، وَ أَعِنِّي عَلى وَحْدَتِي ؛ خداوندا ! خو گر ساز رميدن مرا « 1 » ، و ايمن گردان ترس مرا ، و يارى ده مرا بر تنهايى من » .
3434 / 14 . ابو على اشعرى ، از محمد بن سالم ، از احمد بن نضر ، از عمرو بن شمر ، از يزيد بن مرّه ، از بكير روايت كرده است كه گفت : شنيدم از اميرالمؤمنين عليه السلام كه مىفرمود :
« رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود كه : يا على ! آيا نمىخواهى كه كلماتى چند را به تو تعليم دهم ؟
چون در ورطه يا بليّهاى افتى ، بگو كه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، وَ لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ؛ « به نام خداى بخشايندهء مهربان ، و نيست نيرومندى و نه توانايى ، مگر خداى بلندمرتبهء بزرگ » ؛ پس به درستى كه خداى عز و جل به آنها مىگرداند از تو ، آنچه را كه خواهد از انواع بلا » .
باب دعا در نزد خواندن قرآن
58 . باب دعا در نزد خواندن قرآن
3435 / 1 . گفت كه : امام جعفر صادق عليه السلام در نزد خواندن كتاب خداى عز و جل ، اين دعا را
هامش
( 1 ) . يعنى مايهء انسى برايم فراهم كن .