به درستى كه تو بر هر چيزى توانايى . خداوندا ! به درستى كه من پناه مىبرم به تو از نيست شدن نعمت تو ، و گردانيدن عافيت تو ، و از ناگهانى عقوبت تو ، و از بدى نوشتهاى كه به حقيقت پيشى گرفته . خداوندا ! به درستى كه من پناه مىبرم به تو از بدى نفس خودم ، از بدى هر جنبندهاى كه تو فراگيرندهاى موى پيشانى آن را . به درستى كه تو بر هر چيزى توانايى . و به درستى كه خدا به حقيقت كه احاطه كرده است به هر چيزى از روى دانش ، و ضبط فرموده است هر چيزى را از روى شماره » .
3398 / 20 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عمر بن يزيد ( اين دعا را روايت كرده است ) : « يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ ، يَا لَاإِلهَ إِلَّا أَنْتَ ، بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ ، فَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي ، وَلَا تَكِلْنِي إِلى نَفْسِي ؛ « اى زنده ! اى پاينده ! نيست خدايى ، مگر تو . به رحمت تو فريادخواهى مىكنم ؛ پس كفايت كن از من آنچه در اندوه افكند مرا ، و وا مگذار مرا به سوى خود » ، و صد مرتبه اين را مىگويى و حال اينكه تو در سجده باشى » .
3399 / 21 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از بعضى از اصحاب خويش ، از ابراهيم بن حنان ، از على بن سوره ، از سماعه كه گفت : امام موسى كاظم عليه السلام به من فرمود كه : « هر گاه تو را به سوى خداى عز و جل حاجتى باشد ، بگو كه : اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ . . . وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا ؛ « خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را به حقّ محمد و على ؛ پس به درستى كه ايشان را در نزد تو شأن و منزلهاى است از شأن و قدر عظيمى است از قدر . پس به حقّ آن شأن و به حقّ آن قدر ، تو را قسم مىدهم كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد ، و آنكه بكنى با من چنين و چنين » ، پس به درستى كه چون روز قيامت شود ، فرشتهء مقرّبى نماند و نه پيغمبر مرسلى ، و نه مؤمنى كه خدا او را آزموده و دلش را گشوده و پر از ايمان نموده ، مگر آنكه در آن روز به ايشان احتياج دارد » .
3400 / 22 . على بن محمد ، از ابراهيم بن اسحاق احمر ، از ابوالقاسم كوفى ، از محمد بن اسماعيل ، از معاويه بن عمّار و علا بن سيابه و ظريف بن ناصح روايت كرده است كه گفت :
چون ابوالدّوانيق ( ابوجعفر منصور ) به سوى امام جعفر صادق عليه السلام فرستاد كه به سوى او رود ، حضرت دستش را به سوى آسمان برداشت ، بعد از آن فرمود كه : « اللَّهُمَّ إِنَّكَ حَفِظْتَ الْغُلَامَيْنِ . . .
وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهِ ؛ خداوندا ! به درستى كه تو نگاه داشتى آن دو پسر را به نيكى پدر و مادر ايشان . پس نگاه دار مرا به نيكى پدرانم محمد و على و حسن و حسين و على ، پسر حسين و
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 515
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥١٥