تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 493

مساهمون:

ص٤٩٣
و اى بهتر كسى كه سؤال شده ! و اى بهتر كسى كه عطا كرده ! و اى بهتر اميد داشته‌شده ! بكن به آن ، چنين و چنين » « 1 » . 3374 / 13 . ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « علىبن الحسين عليه السلام خدا را به اين دعا مىخواند : اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ حُسْنَ الْمَعِيشَةِ . . . وَبَارِكْ لِي فِي أَهْلِي وَمَالِي ؛ خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم از تو خوبى زندگانى را ، زندگانى كه نيرومند شوم به آن بر همهء حاجت‌هاى من ، و بپيوندم به آن در زندگى به سوى آخرت من ، از غير آنكه نعمت دهى مرا در آن ، پس از اندازه درگذرم ، يا تنگ گيرى به آن بر من ، پس بدبخت شوم . وسعت ده بر من از حلال روزى خود ، و انعام كن بر من از سبب فضل خود ، نعمتى از خود ، كه تمام و كامل باشد ، و بخششى غير بريده‌شده . پس مشغول مكن مرا از شكر نعمت خود ، به بسيار كردن از آن ، كه مشغول سازد مرا نيكويى آن ، و در بلا افكند آرايش‌هاى منظر خوب و تازگى آن ، و نه به اندك گردانيدن بر من از آن ، كه كوتاه كند كار مرا رنج آن ، و پر كند سينهء مرا اندوه آن . عطا كن به من از آن ، اى خداى من ! بىنيازى را از بدى آفريدگان تو ، و كفايتى [ كه ] در بيابم بر آن خشنودى تو را ، و پناه مىبرم به تو ، اى خداى من ! از بدى دنيا و از بدى آن‌چه در آن است ، و مگردان بر من دنيا را زندان ، و نه جدايى آن را بر من اندوه . بيرون بر مرا از آزمايش آن ، خشنود شده از من ، پذيرفته شده در آن كار من ، به سوى خانهء زندگى و جاىهاى آرام نيكان ، و بدل بده به من به دنياى نيست و نابودشونده ، نعمتِ خانه‌اى باقى . خداوندا ! به درستى كه من پناه مىبرم به تو از تنگى آن و جنبش آن ، و سطوت‌هاى ديوهاى سركش آن ، و صاحبان سلطنت آن ، و عقوبت آن ، و از ستمگرى كه ستم‌كند بر من در آن . خداوندا ! هر كه كِيْد كند با من ، پس كيد كن با او ، و هر كه اراده كند مرا ، پس اراده كن او را ، و كُند كن از من ، تيزى كسى كه برپا كرده از برايم تيزى خود را ، و فرو نشان از من ، آتش كسى كه برافروخته است از برايم آتش‌زنهء خود را ، و كفايت كن از من ، مكر مكركنندگان ، و بِران از من ، چشم‌هاى كافران را ، و كفايت كن از من ، اندوه آنكه درآورده است بر من اندوه خود ، و بازدار از من ، بدى حسد برندگان ، و نگاه دار مرا از آن به آرام و آسايش ، و درپوشان به من
هامش
( 1 ) . و همين حديث ، در همين باب [ حديث دوم ] ، با اندك تغييرى گذشت . ( مترجم )
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 493 | الشيخ الكليني / محمد مرادى / اردكانى