امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه : در شبى ، پسرى از آن حضرت به خدمتش آمد و به آن حضرت عرض كرد كه : اى پدر بزرگوار ! مىخواهم كه بخوابم . فرمود كه : « اى فرزند دلبند من ! بگو كه : أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ . . . اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ ؛ گواهى مىدهم به اينكه نيست خدايى ، مگر خدا ، و اينكه محمد ، صلوات فرستد خدا بر او و بر آل او ، بندهء او و فرستادهء او است . پناه مىبرم به بزرگى خدا ، و پناه مىبرم به ارجمندى خدا ، و پناه مىبرم به توانايى خدا ، و پناه مىبرم به بزرگوارى خدا ، و پناه مىبرم به سلطنت خدا . به درستى كه خدا بر هر چيزى توانا است . و پناه مىبرم به گذشت خدا ، و پناه مىبرم به آمرزش خدا ، و پناه مىبرم به رحمت خدا از بدى هر حيوان زهردار و جنبندهء زمين ، و از بدى هر جنبندهء خُرد يا بزرگ در شب يا روز ، و از بدى فاسقان عرب و عجم ، و از بدى آتشها كه از آسمان افتد و يا تگرگ . خداوندا ! صلوات فرست بر محمد ، بندهء خود و فرستادهء خود » .
معاويه گفت كه : پس آن كودك ، در نزد ذكر پيغمبر صلى الله عليه و آله ، الطيّب المبارك مىگفت . ( و احتمال دارد كه معنى اين باشد كه آن كودك پاكيزه ، در نزد ذكر پيغمبر صلى الله عليه و آله ، المبارك مىگفت ) .
حضرت فرمود : « آرى ، اى فرزند دلبند من ! الطيّب المبارك » « 1 » .
3325 / 9 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از بعضى از اصحاب خويش ، از مفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه : « اگر توانى كه شبى را به روز نياورى تا آنكه به يازده حرف تعويذ كنى ، چنان كن » . عرض كردم كه : مرا به آنها خبر ده .
مفضّل گفت كه : حضرت فرمود : « بگو كه : أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ . . . مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ ؛ « پناه مىبرم به ارجمندى خدا ، و پناه مىبرم به توانايى خدا ، و پناه مىبرم به بزرگوارى خدا ، و پناه مىبرم به سلطنت خدا ، و پناه مىبرم به زينت خدا ، و پناه مىبرم به دفع خدا ، و پناه مىبرم به منع خدا ، و پناه مىبرم به جمع خدا ، و پناه مىبرم به پادشاهى خدا ، و پناه مىبرم به ذات خدا ، و پناه مىبرم به فرستادهء خدا ، صلوات فرستد خدا بر او و آل او ، از بدى آنچه آفريده و ترتيب داده و درست نموده » ، و به اين تعويذ كن در هر زمان كه خواسته باشى » .
3326 / 10 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از عثمان بن عيسى ، از خالد بن نجيح كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام مىفرمود كه : « چون به سوى فراش خود
هامش
( 1 ) . و بعضى در شرح اين كلام گفتهاند كه : يعنى در نزد ذكر پيغمبر ، الطّيّب المبارك بگو ؛ پس بگو كه : « اللَّهُمَّ صلّ على محمد الطّيب المبارك عبدك و رسولك ؛ و طيّببه معنى پاك و پاكيزه و مبارك وپرخير و پرمنفعت است . ( مترجم )