تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 441

مساهمون:

ص٤٤١
توانايى ، مگر به خداى بلندمرتبهء بزرگ » . پس به درستى كه هر كه آن را بگويد ، ديوانگى و خوره و پيسى به او نرسد ، و نه هفتاد نوع از انواع بلا » . 3307 / 29 . از او ، از محمد بن عبدالحميد ، از سعيد يا سعد بن زيد روايت است كه گفت : امام موسى كاظم عليه السلام فرمود كه : « چون نماز مغرب را به جا آوردى ، پاى خود را مگشا و با كسى سخن مگو ، تا آنكه صد مرتبه بگويى : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ؛ « به نام خداى بخشايندهء مهربان . نيست گرديدنى و نه توانايى ، مگر به خداى بلندمرتبهء بزرگ » ، و همچنين صد مرتبه در صبح بگويى ؛ چه هر كه آن را بگويد ، خدا صد نوع از انواع بلا را از او دفع كند ، كه پست‌تر نوعى از آنها پيسى است و خوره و شيطان و پادشاه » . 3308 / 30 . از او ، از عبدالرحمان بن حمّاد ، از عبداللَّه بن ابراهيم جعفرى روايت است كه گفت : شنيدم از حضرت امام موسى عليه السلام كه مىفرمود : « چون شام كنى و بنگرى به آفتاب كه در كار غروب و پشت كردن باشد ، بگو كه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . . . فَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ؛ به نام خداى بخشايندهء مهربان . ستايش مر خدايى است كه فرا نگرفته است فرزندى را و نبود او را شريكى در پادشاهى . ستايش مر خدايى را است كه وصف مىكند و وصف نمىشود ، و مىداند و دانسته نمىشود . مىداند خيانت چشم‌ها را از آن‌چه پنهان مىكند سينه‌ها . پناه مىبرم به ذات خداى صاحب كرم ، و به نام خداى بزرگ ، از بدى آن‌چه آفريده و آن‌چه تربيت داده ، و از بدى آن‌چه در زير خاك است ، و از بدى آن‌چه آشكار و آن‌چه پنهان است ، و از بدى آن‌چه باشد در شب و روز ، و از بدى ابومرّه - يعنى شيطان - و آن‌چه زاد ، و از بدى دروغ‌گويى تباه‌كار ، و از بدى آن‌چه وصف كردم و از آن‌چه وصف نكردم . ستايش مر خدايى را است كه پروردگار جهانيان است » . و حضرت ذكر فرمود كه : « آن ، ايمنى است از درنده و از شيطان رانده‌شده و از فرزندانش » ، و فرمود كه : « اميرالمؤمنين چون صبح مىكرد ، سه مرتبه مىفرمود كه : سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ ، و مىفرمود كه : اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ » ، تا آخر دعا كه پيش از اين گذشت ، مگر آنكه در اينجا به جاى « سُبْحانَ الْمَلِكِ سُبْحانَ اللَّهِ الْمَلِك » واقع است . 3309 / 31 . از او ، از محمد بن على ، از عبدالرحمان بن ابىهاشم ، از ابوخديجه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « دعا پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب ، سنّتى است واجب ( يعنى به غايت مؤكّد ) در نزد طلوع صبح يا آفتاب - بنابر اختلاف نسخ كافى - ،
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 441 | الشيخ الكليني / محمد مرادى / اردكانى