پيچيده شود ، تا داخل صبح گردد : أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ الْعَلَىَّ . . . الْمُتَضَعْضِعَ لِعَظَمَتِهِ كُلُّ شَيْئٍ ؛ به امانت مىسپارم به خداى برتر بزرگوار بزرگ خودم را ، و هر كهرا كه خواهد مرا كار او . به امانت مىسپارم به خدا خودم را ، آنكه از او لرزيده و ترسيده شده ، كه خوار شونده است به جهت بزرگى او هر چيزى » .
3285 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد و ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از حجّال ، از على بن عقبه و غالب بن عثمان ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود : « چون شام كنى ، مىگويى : اللَّهُمَّ انى أَسْئَلُكَ عِنْدَ اقْبالِ لَيْلِكَ وَادْبارِ نَهارِكَ وَحُضُورِ صَلَواتِكَ وَأَصْواتِ دُعآئِكَ أَنْ تُصَلِىَّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ ؛ « خداوندا ! به درستى كه من درمىخواهم از تو ، در نزد رو آوردن شب تو ، و پشت كردن روز تو ، و حاضر شدن نمازهاى تو ، و آوازهاى خواندن تو ، كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد » ، و دعا كن به آنچه دوست دارى و خواسته باشى » .
3286 / 8 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هيچ روزى نيست كه بر فرزند آدم بيايد ، مگر آنكه همان روز به او مىگويد كه : اى فرزند آدم ! من روزى تازهام و من بر تو گواهم ، پس در من خوب بگو و در من خوبى بكن ، تا در روز قيامت به آن از برايت گواهى دهم ، پس به درستى كه تو بعد از اين هرگز مرا نخواهى ديد » . و فرمود كه : « على عليه السلام چون شام مىكرد ، مىفرمود : مَرْحَباً بِاللَّيْلِ الْجَديدِ وَ الْكاتِبِ الشَّهيدِ اكْتُبا عَلَى اسْمِ اللَّهِ تَعالى ؛ « مرحبا به شب تازه ! و خوشآمد و مرحبا به نويسندهء گواه ! بنويسيد بر نام خدا كه والاست » ، بعد از آن ، خداى - تعالى - را ذكر مىنمود و مشغول ياد آن جناب - تعالى - بود » .
3287 / 9 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از صالح بن سندى ، از جعفر بن بشير ، از عبداللَّه بن بكير ، از شهاب بن عبد ربّه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « چون آفتاب متغيّر شود و رنگش بگردد ، خداى عز و جل را ذكر كنيد ، و اگر با گروهى باشى كه تو را مشغول كنند ، برخيز و دعا كن » .
3288 / 10 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از شريف بن سابق ، از فضل بن ابىقرّه ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « سه چيز است كه پيغمبران از يكديگر فرا گرفته و از همديگر ميراث بردهاند از آدم ، تا آنكه آنها به
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 421
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٢١