تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 405

مساهمون:

ص٤٠٥
پادشاه ، به غايت پاكيزه ، بىعيب ، بىآفت ، ايمن‌كننده ، نگهبان ، ارجمند ، ( يا غالب ) ، بزرگوار ، بلندمرتبه . به درستى كه منم خداى تقديركنندهء آفرينندهء نگارنده . مرا است نام‌هاى نيكوتر . به درستى كه منم خدا ، بزرگ و برتر از همه » . راوى مىگويد : بعد از آن حضرت صادق عليه السلام از پيش خود فرمود : « و كبريا و بزرگوارى به منزلهء رداى آن جناب است . پس هر كه چيزى از آن را با او منازعه كند ، خدا او را در آتش دوزخ نگونسار سازد و به زودى دراندازد » . بعد از آن فرمود كه : « هيچ بندهء مؤمنى نيست كه اينها را بخواند ، در حالى كه روى دلش به خداى - تعالى - باشد ، مگر آنكه خدا حاجت او را برآورد . و اگر بدبخت باشد ، اميد دارم كه نيك‌بخت گردد » . 3261 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از ابن‌فضّال ، از عبداللَّه بن بكير ، از عبداللَّه بن اعين ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه خداى - تعالى - در هر روز و هر شب ، سه مرتبه خود را به بزرگى ياد مىكند . پس هر كه خدا را به بزرگى ياد كند ، به آن‌چه خدا خود را به آن تمجيد و تعظيم نموده ، بعد از آن در حال شقاوت و بدبختى باشد ، خداى - تعالى - او را به سوى سعادت و نيك‌بختى بگرداند . مىفرمايد كه : أَنْتَ اللَّهُ لاالهَ الّا أَنْتَ . . . الْكَبيرُ وَالْكِبرِيآءُ رِداؤُكَ ؛ تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه پروردگار جهانيانى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه مهربان و بخشاينده‌اى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه ارجمند يا غالب و بزرگى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه پادشاه روز جزايى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه آمرزگار بخشاينده‌اى . تويى خدا و نيست خدايى ، مگر تو كه غالب و درست‌كردارى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو . از تو است آغاز آفريده‌ها و به سوى تو برمىگردد . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو ، نيست نشده‌اى و نيست نخواهى شد . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه آفريننده‌اى خوبى و بدى را . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه آفريننده بهشت و دوزخى . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو يگانه‌پناه نيازمندان ، كه نزاد و زاده نشد و نبود او را همتا هيچ‌كس . تويى خدا كه نيست خدايى ، مگر تو كه پادشاهى به غايت پاكيزه بىعيب بىآفت ايمن‌كننده ، نگهبان ، ارجمند ( يا غالب ) ، بزرگوار ، بلندمرتبه . پاك مىشمارم خدا را از آن‌چه شريك مىسازند . او است خداى اندازه‌ها نماينده ، آفرينندهء نگارنده . او را است نام‌هاى نيكوتر . به پاكى ياد مىكند او را آن‌چه كه در آسمان‌ها و زمين است ، و او