3165 / 2 . از او ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه فرمود : « هر كه دعا كند و پيغمبر صلى الله عليه و آله را ياد نكند ، دعا بر بالاى سرش ايستاده بال زند ، چنانكه مرغ بال خود را مىجنباند در دور چيزى ، در حالى كه مىخواهد كه بر آن فرود آيد . و چون پيغمبر صلى الله عليه و آله را ياد كند و صلوات فرستد ، دعا بالا رود » .
3166 / 3 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از صفوان ، از ابواسامه زيد شحّام ، از محمد بن مسلم ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « مردى به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه : يا رسول اللَّه ! ثلث ؛ يعنى سه يك صلوات خود را از براى تو قرار مىدهم . نه ؛ بلكه نصف صلوات خود را از براى تو قرار مىدهم . نه ؛ بلكه آن را همه از براى تو قرار مىدهم . پس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : در اين هنگام مؤنت [ / هزينه و نيازهاى ] دنيا و آخرت را كفايت كرده مىشوى » « 1 » .
3167 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از سيف ، از ابواسامه ، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم كه : معنى صلوات خود را همه از براى تو قرار مىدهم ، چيست ؟ فرمود كه : « در پيشروى هر حاجتى ، آن حضرت را يا صلوات بر او را كه مراد از آن دعا است ، مقدّم مىدارد . پس چيزى را از خدا سؤال نمىكند ، تا آنكه به پيغمبر صلى الله عليه و آله آغاز كند و بر آن حضرت صلوات فرست . پس حاجتهاى خود را از خدا سؤال كند » .
3168 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : مرا چون قدح و ظرف آب سواره قرار مدهيد . پس به درستى كه سواره قدحش را پر مىكند و در وقتى
هامش
( 1 ) . يعنى در هنگامى كه امر چنان باشد كه ذكر كردى ، خداى - تعالى - مؤنت [ / هزينه ] دنيا و آخرت را از تو كفايت مىكند ، و آنچه به آن احتياج دارى و دشوارى را از تو دفع مىفرمايد ، و شايد كه مراد و به همهء صلوات ، صلوات كامله و تمام باشد در فضل و اجر ، و آن صلواتى است كه پيش از سؤال واقع باشد . و مراد به نصف آن ، پستتر از آن باشد به اين اندازه در فضل و اجر ، و آن صلواتى است كه در ميان سؤال واقع باشد . و مراد به ثلث آن ، چيزى است كه به اين نسبت از آن پستتر باشد ، و آن صلواتى است كه بعد از فراغ از سؤال واقع باشد . و بالجمله در آن اشاره است به سوى تفاوت مراتب صلوات در لفظ و كمال و اجر . ( مترجم )