3152 / 3 . از او ، از حجّال ، از ثعلبه ، از على بن عقبه ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « عادت پدرم اين بود كه چون امرى او را غمناك مىكرد يا او را حاجتى رخ مىداد ، زنان و كودكان را جمع مىفرمود ، بعد از آن دعا مىكرد و ايشان آمين مىگفتند » .
3153 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « آنكه دعا مىكند و آنكه آمين مىگويد ، در مزد شريكند » .
باب عموم در دعا
18 . باب عموم در دعا « 1 »
3154 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : چون يكى از شما دعا كند ، بايد كه دعا را عام گرداند ؛ زيرا كه آن بيشتر دعا را مستجاب مىگرداند » .
باب كسى كه اجابت بر او دير شده و به طول انجاميده
19 . باب كسى كه اجابت بر او دير شده و به طول انجاميده
3155 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از احمد بن محمد بن ابىنصر روايت كرده است كه گفت : به حضرت امام رضا عليه السلام عرض كردم كه : فداى تو گردم ! به درستى كه چندين سال است كه من حاجتى را از خدا خواستهام و روا نشده ، و از دير شدن آن در دلم چيزى داخل شده . حضرت فرمود كه : « اى احمد ! بپرهيز از شيطان و از آنكه او را بر تو راهى و تسلّطى باشد ، كه تو را از رحمت خدا نوميد سازد . به درستى كه حضرت امام محمد باقر عليه السلام مىفرمود كه : مؤمن از خداى - تعالى - حاجتى را مىخواهد ، و خدا تعجيل اجابت را از او به تأخير مىاندازد و زود دعايش را مستجاب نمىگرداند ، به جهت آنكه آواز دعا و شنيدن گريه و زارى و ناله و بىقرارى او را دوست مىدارد » . و بعد از آن فرمود : « به خدا سوگند كه آنچه خداى - تعالى - از مؤمنان تأخير مىكند و ايشان را از آن منع مىفرمايد ، از آنچه مىطلبند از اين دنيا ، بهتر است از براى ايشان ، از آنچه از براى ايشان تعجيل كرده در آن . و دنيا چه چيز است ؟ و به درستى كه حضرت امام محمد باقر عليه السلام مىفرمود كه : سزاوار
هامش
( 1 ) . و عموم - به اوّل و ثانى مضموم - ، همه را فرا گرفتن و همه را فرا رسيدن باشد . و مراد اين است كه دعا را مخصوص خود نگرداند . ( مترجم )