تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
به آنها اقرار و اعتراف مىكنى ، و از آنها استغفار و طلب آمرزش مىنمايى . پس اين جهت دعا است كه دعا با آن رد نمىشود و مستجاب مىگردد » . و بعد از آن فرمود كه : « آيهء ديگر كدام است ؟ » عرض كردم كه : قول خداى - تعالى - :
« وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ »
« 1 » ؛ يعنى : « و آن‌چه نفقه و خرج مىكنيد از چيزى ، پس او عوض مىدهد آن را . و او بهترين روزىدهندگان است » . و به درستى كه من انفاق مىكنم و خلف و عوضى را نمىبينم . فرمود كه : « پس آيا خدا را چنان مىبينى كه وعدهء خود را خلف فرموده باشد ؟ » عرض كردم : نه . فرمود كه : « پس اين از چه ناشى شده است ؟ » عرض كردم كه : نمىدانم . فرمود كه : « اگر آنكه يكى از شما مال را از راه حلال آن كسب كند ، و آن را در وجه حلالش صرف كند ، درهمى را انفاق نكند ، مگر آنكه عوض به او داده شود » . 3149 / 9 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه او را شاد مىگرداند كه دعايى كه مىكند ، از برايش مستجاب شود ، بايد كه كسبش خوش ( و ممرّ مداخلش حلال ) باشد » . باب در بيان ثمرهء اجتماع در دعا

17 . باب در بيان ثمرهء اجتماع در دعا

3150 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از على بن معبد ، از عبيداللَّه بن عبداللَّه واسطى ، از درست بن ابىمنصور ، از ابوخالد روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هيچ گروهى نيستند كه چهل نفر باشند و جمع شوند و خداى عز و جل را در امرى بخوانند ، مگر آنكه دعاى ايشان مستجاب گردد . پس اگر چهل نفر نباشند ، چهار كس نباشند كه ده مرتبه خداى عز و جل را بخوانند ، مگر آنكه خداى - تعالى - دعاى ايشان را مستجاب گرداند . پس اگر چهار كس نباشند ، يك كس كه چهل مرتبه خدا را بخواند ، البتّه خداوند عزيز جبّار دعايش را مستجاب گرداند » . 3151 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن على ، از يونس بن يعقوب ، از عبدالاعلى ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هرگز چهار گروه مجتمع نشده‌اند بر يك امر كه دعا كرده باشند ، مگر آنكه از اجابت متفرّق شده‌اند » . « 2 »
هامش
( 1 ) . سبأ ، 39 . ( 2 ) . يعنى تفرّق ايشان بعد از استجابت بوده است ، و در وقتى كه متفرّق شده‌اند ، دعاى ايشان مستجاب بوده است . ( مترجم )