حكايت قول يعقوب عليه السلام است تلاوت فرمود :
« سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي »
« 1 » ؛ يعنى : زود باشد كه آمرزش خواهم از براى شما از پروردگار خود » . و حضرت فرمود كه : « ايشان را به تأخير انداخت تا وقت سحر » .
3119 / 7 . حسين بن محمد ، از احمد بن اسحاق ، از سعدان بن مسلم ، از معاويه بن عمّار ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « عادت آن حضرت چنين بود كه چون حاجتى را طلب مىكرد ، آن را در نزد زوال آفتاب طلب مىنمود . پس چون اين را اراده مىفرمود ، چيزى را پيش مىداشت و به آن تصدّق مىكرد « 2 » ، و چيزى از بوى خوش را مىبوييد ( كه خود را به بوى خوش ، خوشبو مىكرد ) و به جانب مسجد مىرفت و در باب حاجت خود دعا مىكرد به آنچه خدا مىخواست » .
3120 / 8 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از على بن حديد كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « چون پوست بدنت ( به قشعريره آيد ) بلرزد و موى از تنت برخيزد و چشمهايت اشك بريزد ، متوجّه خود شو كه هنگام اجابت است ؛ زيرا كه رحمت الهى متوجّه تو گرديده و مطلوبت رو به تو آورده است » .
و گفته است كه : محمد بن اسماعيل ، از ابواسماعيل سرّاج ، از محمد بن ابىحمزه ، از سعيد ، مثل اين را روايت كرده است .
3121 / 9 . از او ، از جامورانى ، از حسن بن على بن ابىحمزه ، از صندل ، از ابوالصّبّاح كنانى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « به درستى كه خداى - تعالى - دوست مىدارد از بندگان مؤمن خود ، هر بندهاى را كه بسيار دعاكننده باشد . پس بر شما باد به دعا كردن در وقت سحر تا طلوع آفتاب ؛ زيرا كه آن ساعتى است كه درهاى آسمان در آن گشوده مىشود ، و روزىها در آن قسمت مىشود ، و حاجتهاى بزرگ در آن برآورده و روا مىشود » .
3122 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از عمر بن اذينه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه در شب ساعتى هست كه هيچ بندهء مسلمانى نيست كه آن را دريابد ، پس در آن نماز كند و خداى - تعالى - را بخواند ،
هامش
( 1 ) . يوسف ، 98 .
( 2 ) . يعنى ابتدا صدقه مىداد .