امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « نه ، به خدا سوگند كه هيچ بندهاى بر خدا الحاح نمىكند ، مگر اينكه دعايش را مستجاب مىفرمايد » .
3108 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خدا رحمت كند بندهاى را كه از خداى - تعالى - حاجتى را طلب كند ، پس الحاح نمايد در دعا ؛ خواه دعايش مستجاب شود و خواه مستجاب نشود . و اين آيه را تلاوت فرمود كه :
« وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا »
« 1 » ؛ يعنى : و مىخوانم پروردگار خود را ، شايد و اميدوارم آنكه نباشم به خواندن پروردگار خويش بدبخت و نااميد و بىبهره » ( بلكه بهرهء تمام از آن جناب بگيرم و از جملهء مقرّبان و مخصوصان او باشم ) .
باب در بيان پناه بردن به دعا در حاجت
11 . باب در بيان پناه بردن به دعا در حاجت
3109 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از ابوعبداللَّه فراء ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خداى - تعالى - مراد بندهء خود را مىداند ، و مىداند كه چه مىخواهد چون او را مىخواند ، و ليكن دوست مىدارد كه حاجتهاى خود را در نزد او متفرّق سازد ( به آنكه همه را بيان كند و ظاهر سازد ) . پس چون دعا كنى حاجت خود را نام ببر » .
3110 / 2 . و در حديث ديگر است كه راوى گفت كه : حضرت فرمود : « به درستى كه خدا حاجتت را مىداند ، و مىداند كه چه مىخواهى ، و ليكن دوست مىدارد كه حوائج خود را در نزد او اظهار كنى و بيان نمايى » .
باب در بيان پنهان كردن دعا
12 . باب در بيان پنهان كردن دعا
3111 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابوهمام اسماعيل بن همام ، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « دعا كردن بنده در نهان ، به يك دعا برابرى مىكند با هفتاد دعا در آشكار او » .
هامش
( 1 ) . مريم ، 48 .