3093 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از اسماعيل بن مهران ، از منصور بن يونس ، از هارون بن خارجه ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه دعا در هنگام وسعت و رخا ، باعث بيرون آوردن حاجتها است در وقت بلا » .
3094 / 4 . از او ، از عثمان بن عيسى ، از سماعة روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « هر كه او را شاد مىگرداند كه در حالت سختى و شدّت دعايش مستجاب شود ، بايد كه در هنگام سستى [ / آرامش ] و وسعت ، بسيار دعا كند » .
3095 / 5 . از او ، از پدرش ، از عبداللَّه بن يحيى ، از مردى ، از عبدالحميد عوّاض طايى ، از محمد بن مسلم ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « جدّم مىفرمود كه : در دعا پيشى گيريد ؛ زيرا كه بنده چون بسيار دعاكننده باشد ، پس بلا بر او فرود آيد و دعا كند ، گفته مىشود كه : آوازى است معروف و آشنا . و چون بسيار دعاكننده نباشد و بلا بر او فرود آيد ، پس دعا كند ، گفته مىشود كه : پيش از امروز در كجا بودى ؟ » .
3096 / 6 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از وشّاء ، از آنكه او را حديث كرده ، از امام موسىكاظم عليه السلام ، از پدرش روايت كرده است كه فرمود : « حضرت على بن الحسين عليهما السلام مىفرمود كه : دعا بعد از آنكه بلا فرود آيد ، به آن انتفاع نمىتوان جست » .
باب يقين در دعا
8 . باب يقين در دعا
3097 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از سليم فراء ، از آنكه او را حديث كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « چون دعا كنى ، گمان كن و چنان بدان كه حاجتت به در خانه و منزل تو است » .
باب رو آوردن به دعا
9 . باب رو آوردن به دعا
3098 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از سيف بن عميره ، از سليمان بن عمرو روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه خداى - تعالى - مستجاب نمىفرمايد دعايى را كه با دل غافل و فراموشكار باشد . پس چون دعا كنى ، به دل خويش رو به خدا آور ، پس يقين كن به اجابت دعا » .