سعى كن كه بفهمى و يقين بهم رسان . بعد از آن ، عمل كن و بدان كه مردمان بر سه قسماند : زاهد و صابر و راغب . امّا زاهد ، به حقيقت كه اندوهها و شادىها از دلش بيرون رفته ؛ پس به چيزى از دنيا شاد نمىشود ، و بر چيزى از آنكه از او فوت شده ، اندوهناك نمىگردد ، و چنين كسى صاحب استراحت است . و امّا صابر ، دنيا را آرزو مىكند در دل خود ؛ پس چون از آن بيابد و به آن برسد ، نفس خود را لجام كند و از آن منع كند ، به جهت بدى عاقبت و دشمن داشتن آن ، و اگر بر دلش اطّلاع به هم رسانى ، از عفّت و فروتنى و آگاهى آن تعجّب كنى . و امّا راغب ، پروايى ندارد ، از هر جا كه دنيا به او برسد ؛ خواه از حلال آن باشد ، و خواه از حرام آن ، و باك ندارد از هر چه عرض او را در آن چركين كند و به چيز زشت آلوده گرداند ، و نفسش را هلاك كند ، و مروّت و جوانمردى او را ببرد ؛ پس ايشان ، در غفلت و بىخبرى ، اضطراب دارند » .
3034 / 14 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از محمد بن حكيم ، از آنكه او را حديث كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود :
« اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه : كوچك نمىباشد آنچه در روز قيامت نفع مىرساند ، و كوچك نمىباشد آنچه در روز قيامت ضرر مىرساند ؛ پس در آنچه خداى عز و جل شما را خبر داده ، چون كسى باشيد كه آن را به چشم خود ديده است » .
3035 / 15 . على بن ابراهيم روايت كرده است ، از پدرش و على بن محمد قاسانى ، هر دو از قاسم بن محمد ، از سليمان منقرى ، از حفص بن غياث كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « اگر توانى كه شناخته نشوى و مشهور و معروف نباشى ، چنان كن . و بر تو باكى نيست از آنكه مردم بر تو ثنا نكنند و تو را مدح نگويند ، و باكى بر تو نيست از آنكه در نزد مردم مذموم باشى كه تو را مذمّت و بدگويى كنند ، چون در نزد خداى عز و جل محمود و ستوده باشى » . بعد از آن ، فرمود كه : « پدرم على بن ابىطالب عليه السلام فرمود كه : هيچ خوبى نيست در زندگانى و زيستن در دنيا ، مگر از براى دو مرد : يكى مردى كه هر روز ، خوبيش زياد شود ، و ديگر مردى كه گناه را به توبه تدارك نمايد ( و بنابر بعضى از نسخ كافى ، مرگ خود را به توبه تدارك كند ) . و از كجا او را توبه ميسّر شود ؟ و به خدا سوگند كه اگر آن قدر سجده كند كه گردنش پاره شود ، و يا بدنش از هم جدا گردد ، خداى - تبارك و تعالى - از او قبول نفرمايد ، مگر به ولايت ما اهل بيت . بدان و آگاه باش ! كه آنان كه حقّ ما را بشناسند
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 271
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧١