زكات اجتماع مىكردند ، هلاك مىشدند . و به درستى كه خداى عز و جل دفع مىكند به كسى كه حجّ مىكند از شيعيان ما ، عذاب را ، از كسى كه حج نمىكند ، و اگر بر ترك حجّ اجتماع مىكردند ، هلاك مىشدند . و اين است معنى قول خداى عز و جل :
« وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَ لكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ »
« 1 » ؛ پس به خدا سوگند كه اين آيه نازل نشد ، مگر در شأن شما ، و خدا از اين آيه غير شما را قصد نفرموده است » . و ترجمهء آيه اين است كه : « و اگر نه بازداشتن خدا بودى مردمان را ، بعضى از ايشان به بعضى ديگر ، هر آينه زمين تباه شدى ، و ليكن خدا ، خداوند فضل و رحمت است بر همهء عالميان » ( يعنى بر فرقهء مؤمنان ، در دنيا و آخرت ) .
باب در بيان اينكه ترك گناه ، از طلب كردن توبه آسانتر است
201 . باب در بيان اينكه ترك گناه ، از طلب كردن توبه آسانتر است « 2 »
3016 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن حكم ، از بعضى از اصحاب خويش ، از ابو العبّاس بقباق روايت كرده كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه :
« اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : ترك گناه ، از طلب كردن توبه آسانتر است ، و بسيار شهوت و خواهش نفس است كه در يك ساعت تمام مىشود ، و موجب اندوه دور و دراز است ، و مرگ ، دنيا را رسوا كرده ، پس از براى صاحب عقل خالص ، هيچ شادى را وا نگذاشته است » .
باب در بيان استدراج
202 . باب در بيان استدراج « 3 »
3017 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از عبد اللَّه بن جندب ، از سفيان بن سمط كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل چون نسبت به بندهاى خير و خوبى را اراده كند ، پس آن بنده مرتكب گناهى شود ، عقوبتى را در پى آن گناه درآورد ، و استغفار را به يادش آورد ، و چون بدى را به بندهاى اراده فرمايد ، و آن بنده گناهى را مرتكب شود ، نعمتى را در پى آن درآورد ، تا آنكه استغفار را از خاطرش ببرد ، و به آن نعمت تمادى كند ( و از راه بيرون رود و طول دهد ) . و اين است معنى
هامش
( 1 ) . بقره ، 251 .
( 2 ) . و در بعضى از نسخ كافى ، باب ، بىعنوان است . ( مترجم )
( 3 ) . و آن ، به معنى اندك اندك نزديك گردانيدن خداى - تعالى - است كسى را به عقوبت خود . ( مترجم )