فرمود : « به درستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در هر روز و هر شب ، صد مرتبه به سوى خداى عز و جل توبه مىفرمود ، و از آن جناب طلب آمرزش مىنمود ، بىآنكه گناهى داشته باشد . به درستى كه خدا دوستان خود را به مصيبتها مخصوص مىگرداند ، از براى آنكه ايشان را بر آنها مزد دهد ، بىآنكه گناهى داشته باشند » .
3014 / 3 . على بن ابراهيم روايت كرده و آن را مرفوع ساخته و گفته است كه : چون حضرت على بن الحسين عليهما السلام را به نزد يزيد ، پسر معاويه ، بردند ، آن حضرت را در برابر او بازداشتند . پس يزيد - لعنه اللَّه - گفت كه :
« وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ »
.
حضرت على بن الحسين عليه السلام به آن ملعون فرمود كه : « اين آيه در شأن ما نيست . به درستى كه در شأن ما است قول خداى عز و جل كه مىفرمايد :
« ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ »
« 1 » ؛ يعنى : نرسيده و نخواهد رسيد هيچ بليّهاى در زمين و نه در نفسهاى شما ( چون قحطى و گرانى و نقصان اموال و زراعات و بيمارىها و دردها و اندوهها و مردن خويشان و دوستان و غير آن از انواع آفات ) ، مگر آنكه ثبت شده است در لوح محفوظ ، پيش از آنكه بيافرينيم نفسهاى شما را ( يا آن مصيبت را ، تا فرشتگان به آن استدلال كنند ، بر آنكه آن جناب - سبحانه و تعالى - عالم به ذات است ، و حقيقت هر چيزى را پيش از وقوع آن مىداند ) . به درستى كه آن - يعنى ثبت مصائب در لوح محفوظ ، و ايجاد آنها با وجود بسيارىِ آنها در آن - ، بر خدا آسان است » .
باب در بيان اينكه خدا به واسطهء عامل ، عذاب را از غير عامل دفع
200 . باب در بيان اينكه خدا به واسطهء عامل ، عذاب را از غير عامل دفع مىكند « 2 »
3015 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از على بن معبد ، از عبد اللَّه بن قاسم ، از يونس بن ظبيان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل دفع مىكند به كسى كه نماز مىكند از شيعيان ما ، عذاب را ، از كسى كه نماز نمىكند از شيعيان ما ، و اگر بر ترك نماز اجتماع مىكردند ، هلاك مىشدند . و به درستى كه خداى عز و جل دفع مىكند به كسى كه زكات مىدهد از شيعيان ما ، عذاب را ، از كسى كه زكات نمىدهد ، و اگر بر ترك
هامش
( 1 ) . حديد ، 22 .
( 2 ) . و در بعضى از نسخ كافى به جاى اين عنوان ، اين است كه ، باب : در بيان دفع كردن از شيعيان ، و در بعضى از نسخ ، باب ، بدون عنوان است . ( مترجم )