مجاهد ، از پدرش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « گناهانى كه نعمتها را تغيير مىدهد ، بغى و ستمكارى است ، و گناهانى كه موجب پشيمانى مىشود ، كشتن آدمى است ، و آنها كه عذابها و سختىها را فرود مىآورد ، ظلم و ستم است ، و آنها كه پردهها را مىدرد ، شرب خمر است ، و آنها كه روزى را حبس مىكند ، زنا است ، و آنها كه نيستى را شتاب مىدهد ، قطع رحم است ، و آنها كه دعا را رد مىكند و قبول نمىشود ، و هوا را تيره و تار مىگرداند ، عقوق پدر و مادر است » .
3009 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن محبوب ، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « پدرم عليه السلام مىفرمود : پناه مىبرم به خدا از گناهانى كه نيستى را شتاب مىدهد ، و مرگها را نزديك مىگرداند ، و خانهها را خالى مىكند ، و آنها ، قطع رحم و عقوق پدر و مادر و ترك نيكى و احسان است » .
3010 / 3 . على بن ابراهيم ، از ايّوب بن نوح يا بعضى از اصحاب خويش ، از ايّوب « 1 » ، از صفوان بن يحيى روايت كرده است كه گفت : حديث كرد مرا بعضى از اصحاب ما و گفت كه :
امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « چون چهار چيز فاش و شائع گردد ، چهار چيز ظاهر شود .
چون زنا فاش گردد ، زلزله و زمين جنبش ظاهر شود ، و چون جور و ستم در حكم فاش گردد ، باران حبس شود ، و چون زنهارى و عهد شكسته شود ، از براى مشركان نسبت به مسلمان غلبه به هم رسد ، و چون زكات را منع كنند ، فقر و پريشانى ظاهر شود » .
باب نادر
198 . باب نادر
3011 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از عبد العزيز عبدى ، از ابن ابى يعفور روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « خداى عز و جل فرموده است كه : به درستى كه بندهاى از بندگان مؤمن من گناه بزرگى را مرتكب مىشود ، از آنچه به سبب آن در دنيا و آخرت مستوجب عقوبت من مىگردد ؛ پس از براى او نظر مىكنم در آنچه صلاح او در امر آخرتش در آن است ، و از برايش عقوبت را بر آن گناه تعجيل مىكنم در دنيا ، تا او را به آن گناه جزا دهم ، و عقوبت آن گناه را مقدّر مىكنم و به آن حكم مىفرمايم ، و ليكن آن را بر او موقوف مىدارم ، و امضا و اجراى آن نمىدهم ، و مرا
هامش
( 1 ) . يعنى على بن ابراهيم مردّد است كه بدون واسطه از ايّوب نقل روايت كرده است يا به واسطه برخى از يارانش .