تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
فرمود كه : « اى گروه مردمان ! به درستى كه گناهان بر سه قسم است . بعد از آن ، باز ايستاد و هيچ نفرمود » . حبّهء عرنى به آن حضرت عرض نمود كه : يا اميرالمؤمنين ! فرمودى كه : گناهان بر سه قسم است و باز ايستادى . فرمود كه : « من آن را ذكر نكردم ، مگر آنكه مىخواستم كه آنها را تفسير و بيان كنم ، و ليكن مرا ماندگى ( و نفس سوختگى ) عارض شد ، كه در ميان من و سخن گفتن ، حائل و مانع گرديد . آرى ، گناهان بر سه قسم است : پس گناهى است كه آمرزيده است ، و گناهى است كه آمرزيده نيست ، و گناهى است كه از براى صاحبش اميد داريم ، و بر او مىترسيم » . عرض كرد كه : يا اميرالمؤمنين ! پس آنها را از براى ما بيان فرما . فرمود : « آرى . امّا گناه آمرزيده ، گناه بنده‌اى است كه خدا او را در دنيا بر گناهش عقاب فرموده و سزا داده است ؛ چرا كه ، خداى عز و جل از آن حليم‌تر و كريم‌تر است كه دو مرتبه بندهء خود را عقاب كند . و امّا گناهى كه آمرزيده نمىشود ، ظلم و ستم بندگان است بر يكديگر . به درستى كه خداى - تبارك و تعالى - چون از براى خلق خويش ظاهر شود ( يعنى اسباب سلطنت و قهّارى و اساس قدرت و پروردگارى او ، كه بر بيشتر مردمان پوشيده و پنهان بوده ، ظاهر و هويدا گردد ) ، سوگند ياد كند به سوگندى كه بر خود لازم گرداند ، و بفرمايد كه : به عزّت و جلال خودم سوگند كه ظلم هيچ ظالمى از من درنگذرد ، و هر چند كه كف دستى باشد به كف دستى ديگر ، و هر چند كه ماليدن به كف دستى باشد ، و هر چند كه سر زدن و شاخ جنگى باشد ، كه در ميان حيوانات شاخدار با بىشاخ اتّفاق افتاده . پس از براى بندگان ، از براى بعضى از ايشان از بعضى ، قصاص مىستاند ، تا آنكه يكى را بر يكى مظلمه‌اى نباشد . بعد از آن ، ايشان را از براى حساب مبعوث مىگرداند . و امّا گناه سيم ، گناهى است كه خدا آن را بر خلق خود پوشيده ، و توبه‌اى از آن گناه را روزى او فرموده است . پس آن بنده صبح كرده از گناه خويش ، ترسان ، و پروردگار خود را اميدوار . و ما از براى او ، چنانيم كه او از براى خود است . رحمت را از برايش اميد داريم ، و بر او از عذاب مىترسيم » . 2995 / 2 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از ابن بكير ، از زراره ، از حمران روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام را سؤال كردم از مردى كه در موجب سنگسارى ، حد بر او اقامه مىشود ( يعنى او را سنگسار مىكنند ) ، آيا در آخرت بر آن معاقَب خواهد بود ؟ فرمود : « به درستى كه خداى - تبارك و تعالى - از اين كريم‌تر است » ( يعنى كرمش بيش از اين است كه بندهء خود را در دنيا و آخرت ، هر دو عقاب فرمايد ) .